စကားကြီး(၄)ခွန်း မပေါက်ကြားစေနဲ့

ရှေးတုန်းကတိုင်းပြည် တစ်ပြည်မှာမင်းလုပ် အုပ်ချုပ်နေတဲ့ ဘုရင်ကြီးတစ်ပါးဟာ တစ်နေ့မှာသူဆင်းရဲတစ်ယောက် အယောင်ဆောင်ရုပ်ဖျက်ပြီး တိုင်းပြည်အခြေအနေလေ့လာဖို့ မင်းနေပြည်က တိတ်တဆိတ်ထွက်ခဲ့ပါတယ်။

သူပထမဆုံးရောက်ခဲ့တဲ့နေရာက အလွန်ဆင်းရဲတဲ့ အဖိုးအိုလင်မယားနေတဲ့ တဲအိမ်အစုတ်ကလေးဆီကိုပါ။ အဖိုးအိုလင်မယားဟာ ပင်ပမ်းဆင်းရဲစွာနဲ့ ယာခင်းထဲမှာ စိုက်ပျိုးလုပ်ကိုင် စားသောက်နေရတာ အယောင်ဆောင်ဘုရင်ကြီး တွေ့ရပါတယ်။

ဒီမှာတစ်ညအိပ် တည်းဖို့ခွင့်တောင်းတော့ အဖိုးအိုလင်မယားက ခွင့်ပြုပြီးလိုလေးမရှိအောင်လဲ ရှိတာလေးနဲ့ဧည့်ခံကျွေးမွေးကြပါတယ်။ လူဆင်းရဲပေမယ့်စေတနာမဆင်းရဲတဲ့ အဖိုးအိုလင်မယားကို အယောင်ဆောင်ဘုရင်ကြီး စိတ်ထဲကြိတ်ပြီး ကျေးဇူးတင်နေမိတာပေါ့။

ညကျတော့အိပ်ယာမဝင်ခင် အတူထိုင်စကားစမြီပြောကြတဲ့အခါ ဘုရင်ကြီးက “အဖိုးတို့မှာစားမယ့်သောက်မယ့်လူလဲမရှိဘဲ ဘာလို့ဒီလောက် ပင်ပမ်းကြီးစွာ အလုပ်တွေလုပ်နေရတာလဲ။ ဒီအရွယ်ဆိုတာ သားထောက်သမီးခံ အလုပ်လွှဲထားပြီးဘုရားသွား ကျောင်းတက် လုပ်နေရမှာမဟုတ်လော” ဟုပြောပါတယ်။

ဒီအခါအဖိုးအိုကဒီလို ပြန်ပြီးပြောပါတယ်။ “အမောင်ပြောတာဟုတ်တော့လဲဟုတ်ပါရဲ့၊ ဒါပေမယ့်သားသမီးဆိုတာလဲ သူ့မီးနဲ့သူ့အပူ ဖြစ်နေကြတာကလား၊ ကျုပ်တို့မှာလဲကိုယ် စားဘို့တင်မက ခိုးမှူးကြီးလဲပေးရသေးတယ်၊ အာဂန္တုဧည့်သည်ကိုလဲကျွေးရတယ်၊ သမုဒ္ဒရာထဲလဲပစ်ချ နေရသေးတယ်၊ ရန်သူကိုလဲရှာ ဖွေကျွေးမွေးနေရပါတယ်”

အဖိုးအိုစကားက ဘုရင်ကြီးအတွက်ထူးဆန်း နေပါတယ်။ အဓိပ္ပါယ်ကိုလဲ သဘောမပေါက်တာကြောင့် အဖိုးအိုကိုပြန်မေးမိတော့တယ်။ “အဖိုးစကားရဲ့အဓိပ္ပါယ်ကိုတဆိတ်လောက် ရှင်းပြပါလားခင်ဗျာ” ဒီအခါအဖိုးအိုကအဓိပ္ပါယ်ကိုရှင်းပြပါတယ်။

ဒီလိုပါအမောင် ခိုးမှူးကြီးကိုပေးရတယ်ဆိုတာကတိုင်းပြည်ကို ဓားပြသူခိုးရန်သူမျိုးတွေရဲ့ရန်က ကာကွယ်ပေးထားတဲ့ ဘုရင်မင်းမြတ်တို့အား အခွန်ဘဏ္ဍာ ဆက်သပေးနေရတယ်လို့ဖြစ်ပါတယ်။ ဘုရင်ကိုဘာလို့ခိုးမှူးကြီး ဆိုရပါသလဲအဖိုး။

ကျွန်ုပ်တို့တွေနဖူးက ချွေးခြေမကျအောင်ရှာ ဖွေထားရတဲ့ဥစ္စာတွေကို သူခိုးဓားပြလက်မပါရအောင်ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်စွမ်းရှိလို့ ခိုးသူတို့ရဲ့အကြီးအမှူးလို့ဆိုလိုတာပါ။ ဘုရင်ကြီးဟာ အဖိုးအိုရဲ့အဖြေကို သဘောကျသွားပါတယ်။

ဒါနဲ့နောက်ထပ်စကားတစ် ခွန်းကိုထပ်မေးပြန်ပါတယ်။ “အာဂန္တုဧည့်သည်ကိုကျွေးမွေး ရတယ်ဆိုတာကရော ဘယ်လိုအဓိပ္ပါယ်ပါလိမ့်ဗျာ” လောကမယ်မိဘကကျွေးမွေး စောင့်ရှောက်ခဲ့ရတဲ့ သားသမီးဆိုတာ တကယ်တော့့ဧည့်သည်တွေပါပဲအမောင်။ အချိန်တန်အရွယ်ရောက်တဲ့အခါ သူတို့လမ်းသူတို့လျှောက်ကြတာပဲ မဟုတ်လား။

ဒါကြောင့်သူတို့ကို အာဂန္တု့လို့ဆိုရတာပါမောင်။ ဒီစကားကိုလဲဘုရင်ကြီး သဘောကျပြန်ပါတယ်။ နောက်ထပ်စကားအဓိပ္ပါယ်ကိုလဲ ထပ်မေးလိုက်ပြန်တယ်။ သမုဒ္ဒရာထဲလဲချရတယ်ဆိုတာကရော ဘာအဓိပ္ပါယ်ပါလဲအဖိုး။ ဒါကဒီလိုပါ။

ချောင်းမြစ်အသွယ်သွယ်တို့က လာတဲ့ရေမှန်သမျှဟာ ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာ ထဲစီးဝင်ကြပေမယ့် ပြည့်ရိုးထုံးစံမရှိသလိုဘဲ တနေ့တနေ့ကျုပ်တို့စားသမျှ အားလုံးဝမ်းခေါင်းထဲမှာ ပြည့်တယ်လို့မရှိတာအမောင်အသိပဲ မဟုတ်လား။ ဒါကြောင့်သမုဒ္ဒရာထဲ ပစ်ထဲ့ရတယ်ဆိုတာ

ရှာဖွေရသမျှ ကျုပ်တို့အသက်ရှင်သန်ဖို့ ဒီဝမ်းခေါင်းထဲအစာစားပြီး ဖြည့်ထဲ့နေရတယ်လို့ဆိုလိုတာပါပဲ။ ဒါဆိုနောက်ဆုံးစကား ရန်သူကိုရှာဖွေကျွေး မွေးနေရတယ်ဆိုကရော။ ဒါကပိုအရေးကြီးပါတယ်အမောင်။ ကိုယ်ကချစ်ကြင်လို့ပေါင်းသင်း နေထိုင်နေတဲ့ဇနီးမယားဟာ ကိုယ့်ရဲ့ရန်သူပါဘဲ။ အလိုဒီစကားကတော့ အဆန်းပါလား ရှင်းပြပေးပါဦးအဖိုးရဲ့။

စိတ်တူကိုယ်တူဆိုပြီး ကိုယ်ကချစ်ခင်ပေါင်း သင်းနေပေမယ့် ကိုယ့်ရဲ့အသက်စည်းစိမ်ကို အများဆုံးဒုက္ခပေးနိုင်ချေရှိတာ ဒီဇနီးမယားပါပဲအမောင်။ ဒီစကားကတော့ အရေးကြုံလာတဲ့အခါမှ အမောင်သိပါလိမ့်မယ်။ အခုကတော့ ရန်သူကိုလဲရှာဖွေ ကျွေးမွေးနေတယ်ပဲ မှတ်သားလိုက်ပါအမောင်။

နောက်ဆုံးစကားကိုဘဝင်မကျပေမယ့် မှတ်သားလောက်စရာ မို့လက်ခံလိုက်ပြီး သူဟာဘုရင်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုလိုက်တော့ အဖိုးအိုလင်မယားဟာ ပြူးပြူးပျာပျာ ဖြစ်သွားပါတော့တယ်။ မကြောက်ကြပါနဲ့အဖိုး၊ တစ်ခုတော့ပြောပါရစေ အခုအဖိုးပြောတဲ့ စကားကြီးလေးခွန်းကို တော့ဘယ်သူကိုမှ မပြောမိစေဖို့မှာခဲ့ပါရစေ။

တကယ်လို့ပေါက်ကြားခဲ့ရင် သေဒဏ်သင့်မှာကိုသဘောပေါက်စေချင်တယ်။ မပေါက်ကြားစေဖို့ ဂတိပေးပါတယ်မင်းကြီး။ ဤသို့ဖြင့်ဘုရင်ကြီးလဲ နန်းတွင်းပြန်သွားပြီး နောက်တစ်နေ့ညီလာခံတွင် အဖိုးအိုပြောဆိုခဲ့သော စကားကြီးလေးခွန်းကို မှူးမတ်တွေကို ပြောဆိုမေးခွန်းထုတ်ပြီး အဓိပ္ပါယ်ကို မေးမြန်းပါတော့တယ်။

မှူးမတ်တွေအားလုံး မဖြေဆိုနိုင်ကြပါဘူး။ ဒီတော့ဘုရင်ကြီးက ဖြေဆိုဖို့အချိန် ခုနစ်ရက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ မှူးမတ်တွေအားလုံး အကြပ်ရိုက်နေချိန်မှာ လူလည်အမတ်တစ်ယောက်ကတော့ ဘုရင်ကြီးခရီးထွက်ပြီးပြန်လာမှ ဒီစကားလေးခွန်းကိုမေးတာဆိုတော့ အကြောင်းရရှိရမယ်လို့စဉ်းစားပြီး ဘုရင်ကြီးသွားခဲ့တဲ့လမ်းကြောင်းကို စုံစမ်းပြီးရှာဖွေရာက အဖိုးအိုလင်မယားရှိရာကို ရောက်သွားပါတော့တယ်။

အမတ်လူလည်ဟာ အဖိုးအိုကို တံစိုးလက်ဆောင်ပေး ပြီးစကားလေးခွန်းကို မေးပေမယ့်အဖိုးအိုဟာ လုံးဝမပြောပါဘူး။ နောက်ဆုံးအဖိုးအိုရဲ့ ဇနီးဖွားအိုကို အသပြာငွေ၁၀၀၀ပေးပြီးမေးတဲ့အခါ ဖွားအိုကငွေကို ယူပြီးစကားလေးခွန်း အဓိပ္ပါယ်ကိုဖွင့်ဟပြော ကြားလိုက်ပါတယ်။

ဒါနဲ့ရက်ချိန်းခုနစ်ရက်ပြည့်လို့ ညီလာခံပြန်ဝင်တဲ့အခါ ဘုရင်ကြီးကိုဘယ်သူမှ အဖြေမပေးနိုင်ကြပေမယ့် လူလည်အမတ်ကတော့ ခပ်ကြွားကြွားလေးဖြေနိုင်လိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့်ဘုရင်ကြီးက သူ့အစွမ်းအစနဲ့ ဖြေနိုင်တာမဟုတ်ဘူးသိနေတော့ မှန်မှန်မပြော သေဒဏ်ပေးမယ်။ ဘယ်လိုသိလာတာလဲဆို တာမှန်မှန်ပြောဆိုပြီး အကြပ်ကိုင်မေးတော့မှ အဖိုးအိုလင်မယားဆီက သိလာတာလို့အမှန် အတိုင်းပြောပါတော့တယ်။

ဘုရင်ကြီးဟာ အဖိုးအိုလင်မယားကို အမျက်မာန်ရှပြီး ရှေ့တော်ဆင့်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။ ရှေ့တော်ရောက်တဲ့အခါ အဖိုးပေးခဲ့တဲ့ဂတိကိုဖျက်ပြီး ဘာလို့တားမြစ်ချက်ကိုလွန်ဆန်ရတာလဲ။ သေဒဏ်ပေးခံရမှာကို မကြောက်ဖူးလား။ မင်းကြီးကျွန်တော်မျိုးဟာ ဆင်းရဲနုံခြာပေမယ့် ဂတိတစ်လုံးကို အသက်ထက်ကာကွယ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုး၏ ဇနီးပြောကြားခြင်းသာဖြစ်ပါတယ်။

အသပြာငွေ၁၀၀၀အတွက် ကျွန်တော်မျိုး၏ အသက်ကို ရောင်းစားသည့်ဇနီးသည်ဟာ အနီးဆုံးရန်သူဖြစ်ကြောင်း မင်းကြီးဒီလောက်ဆို သဘောပေါက်နားလည်ပြီယုံကြည်ပါတယ်။ ဒီတော့မှဘုရင်ကြီးဟာ စိတ်ထဲဘဝင်မကျခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးစကားရဲ့အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်လက်ခံသွားပြီး သူဆင်းရဲအဖိုးအိုလင်မယားကို ဆုလာဘ်များပေးသနားလိုက်ပါတော့တယ်။ (credit)

ရှေးတုန်းကတိုင်းပြည် တစ်ပြည်မှာမင်းလုပ် အုပ်ချုပ်နေတဲ့ ဘုရင်ကြီးတစ်ပါးဟာ တစ်နေ့မှာသူဆင်းရဲတစ်ယောက် အယောင်ဆောင်ရုပ်ဖျက်ပြီး တိုင်းပြည်အခြေအနေလေ့လာဖို့ မင်းနေပြည်က တိတ်တဆိတ်ထွက်ခဲ့ပါတယ်။

သူပထမဆုံးရောက်ခဲ့တဲ့နေရာက အလွန်ဆင်းရဲတဲ့ အဖိုးအိုလင်မယားနေတဲ့ တဲအိမ်အစုတ်ကလေးဆီကိုပါ။ အဖိုးအိုလင်မယားဟာ ပင်ပမ်းဆင်းရဲစွာနဲ့ ယာခင်းထဲမှာ စိုက်ပျိုးလုပ်ကိုင် စားသောက်နေရတာ အယောင်ဆောင်ဘုရင်ကြီး တွေ့ရပါတယ်။

ဒီမှာတစ်ညအိပ် တည်းဖို့ခွင့်တောင်းတော့ အဖိုးအိုလင်မယားက ခွင့်ပြုပြီးလိုလေးမရှိအောင်လဲ ရှိတာလေးနဲ့ဧည့်ခံကျွေးမွေးကြပါတယ်။ လူဆင်းရဲပေမယ့်စေတနာမဆင်းရဲတဲ့ အဖိုးအိုလင်မယားကို အယောင်ဆောင်ဘုရင်ကြီး စိတ်ထဲကြိတ်ပြီး ကျေးဇူးတင်နေမိတာပေါ့။

ညကျတော့အိပ်ယာမဝင်ခင် အတူထိုင်စကားစမြီပြောကြတဲ့အခါ ဘုရင်ကြီးက “အဖိုးတို့မှာစားမယ့်သောက်မယ့်လူလဲမရှိဘဲ ဘာလို့ဒီလောက် ပင်ပမ်းကြီးစွာ အလုပ်တွေလုပ်နေရတာလဲ။ ဒီအရွယ်ဆိုတာ သားထောက်သမီးခံ အလုပ်လွှဲထားပြီးဘုရားသွား ကျောင်းတက် လုပ်နေရမှာမဟုတ်လော” ဟုပြောပါတယ်။

ဒီအခါအဖိုးအိုကဒီလို ပြန်ပြီးပြောပါတယ်။ “အမောင်ပြောတာဟုတ်တော့လဲဟုတ်ပါရဲ့၊ ဒါပေမယ့်သားသမီးဆိုတာလဲ သူ့မီးနဲ့သူ့အပူ ဖြစ်နေကြတာကလား၊ ကျုပ်တို့မှာလဲကိုယ် စားဘို့တင်မက ခိုးမှူးကြီးလဲပေးရသေးတယ်၊ အာဂန္တုဧည့်သည်ကိုလဲကျွေးရတယ်၊ သမုဒ္ဒရာထဲလဲပစ်ချ နေရသေးတယ်၊ ရန်သူကိုလဲရှာ ဖွေကျွေးမွေးနေရပါတယ်”

အဖိုးအိုစကားက ဘုရင်ကြီးအတွက်ထူးဆန်း နေပါတယ်။ အဓိပ္ပါယ်ကိုလဲ သဘောမပေါက်တာကြောင့် အဖိုးအိုကိုပြန်မေးမိတော့တယ်။ “အဖိုးစကားရဲ့အဓိပ္ပါယ်ကိုတဆိတ်လောက် ရှင်းပြပါလားခင်ဗျာ” ဒီအခါအဖိုးအိုကအဓိပ္ပါယ်ကိုရှင်းပြပါတယ်။

ဒီလိုပါအမောင် ခိုးမှူးကြီးကိုပေးရတယ်ဆိုတာကတိုင်းပြည်ကို ဓားပြသူခိုးရန်သူမျိုးတွေရဲ့ရန်က ကာကွယ်ပေးထားတဲ့ ဘုရင်မင်းမြတ်တို့အား အခွန်ဘဏ္ဍာ ဆက်သပေးနေရတယ်လို့ဖြစ်ပါတယ်။ ဘုရင်ကိုဘာလို့ခိုးမှူးကြီး ဆိုရပါသလဲအဖိုး။

ကျွန်ုပ်တို့တွေနဖူးက ချွေးခြေမကျအောင်ရှာ ဖွေထားရတဲ့ဥစ္စာတွေကို သူခိုးဓားပြလက်မပါရအောင်ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်စွမ်းရှိလို့ ခိုးသူတို့ရဲ့အကြီးအမှူးလို့ဆိုလိုတာပါ။ ဘုရင်ကြီးဟာ အဖိုးအိုရဲ့အဖြေကို သဘောကျသွားပါတယ်။

ဒါနဲ့နောက်ထပ်စကားတစ် ခွန်းကိုထပ်မေးပြန်ပါတယ်။ “အာဂန္တုဧည့်သည်ကိုကျွေးမွေး ရတယ်ဆိုတာကရော ဘယ်လိုအဓိပ္ပါယ်ပါလိမ့်ဗျာ” လောကမယ်မိဘကကျွေးမွေး စောင့်ရှောက်ခဲ့ရတဲ့ သားသမီးဆိုတာ တကယ်တော့ဧည့်သည်တွေပါပဲအမောင်။ အချိန်တန်အရွယ်ရောက်တဲ့အခါ သူတို့လမ်းသူတို့လျှောက်ကြတာပဲ မဟုတ်လား။

ဒါကြောင့်သူတို့ကို အာဂန္တု့လို့ဆိုရတာပါမောင်။ ဒီစကားကိုလဲဘုရင်ကြီး သဘောကျပြန်ပါတယ်။ နောက်ထပ်စကားအဓိပ္ပါယ်ကိုလဲ ထပ်မေးလိုက်ပြန်တယ်။ သမုဒ္ဒရာထဲလဲချရတယ်ဆိုတာကရော ဘာအဓိပ္ပါယ်ပါလဲအဖိုး။ ဒါကဒီလိုပါ။

ချောင်းမြစ်အသွယ်သွယ်တို့က လာတဲ့ရေမှန်သမျှဟာ ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာ ထဲစီးဝင်ကြပေမယ့် ပြည့်ရိုးထုံးစံမရှိသလိုဘဲ တနေ့တနေ့ကျုပ်တို့စားသမျှ အားလုံးဝမ်းခေါင်းထဲမှာ ပြည့်တယ်လို့မရှိတာအမောင်အသိပဲ မဟုတ်လား။ ဒါကြောင့်သမုဒ္ဒရာထဲ ပစ်ထဲ့ရတယ်ဆိုတာ

ရှာဖွေရသမျှ ကျုပ်တို့အသက်ရှင်သန်ဖို့ ဒီဝမ်းခေါင်းထဲအစာစားပြီး ဖြည့်ထဲ့နေရတယ်လို့ဆိုလိုတာပါပဲ။ ဒါဆိုနောက်ဆုံးစကား ရန်သူကိုရှာဖွေကျွေး မွေးနေရတယ်ဆိုကရော။ ဒါကပိုအရေးကြီးပါတယ်အမောင်။ ကိုယ်ကချစ်ကြင်လို့ပေါင်းသင်း နေထိုင်နေတဲ့ဇနီးမယားဟာ ကိုယ့်ရဲ့ရန်သူပါဘဲ။ အလိုဒီစကားကတော့ အဆန်းပါလား ရှင်းပြပေးပါဦးအဖိုးရဲ့။

စိတ်တူကိုယ်တူဆိုပြီး ကိုယ်ကချစ်ခင်ပေါင်း သင်းနေပေမယ့် ကိုယ့်ရဲ့အသက်စည်းစိမ်ကို အများဆုံးဒုက္ခပေးနိုင်ချေရှိတာ ဒီဇနီးမယားပါပဲအမောင်။ ဒီစကားကတော့ အရေးကြုံလာတဲ့အခါမှ အမောင်သိပါလိမ့်မယ်။ အခုကတော့ ရန်သူကိုလဲရှာဖွေ ကျွေးမွေးနေတယ်ပဲ မှတ်သားလိုက်ပါအမောင်။

နောက်ဆုံးစကားကိုဘဝင်မကျပေမယ့် မှတ်သားလောက်စရာ မို့လက်ခံလိုက်ပြီး သူဟာဘုရင်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုလိုက်တော့ အဖိုးအိုလင်မယားဟာ ပြူးပြူးပျာပျာ ဖြစ်သွားပါတော့တယ်။ မကြောက်ကြပါနဲ့အဖိုး၊ တစ်ခုတော့ပြောပါရစေ အခုအဖိုးပြောတဲ့ စကားကြီးလေးခွန်းကို တော့ဘယ်သူကိုမှ မပြောမိစေဖို့မှာခဲ့ပါရစေ။

တကယ်လို့ပေါက်ကြားခဲ့ရင် သေဒဏ်သင့်မှာကိုသဘောပေါက်စေချင်တယ်။ မပေါက်ကြားစေဖို့ ဂတိပေးပါတယ်မင်းကြီး။ ဤသို့ဖြင့်ဘုရင်ကြီးလဲ နန်းတွင်းပြန်သွားပြီး နောက်တစ်နေ့ညီလာခံတွင် အဖိုးအိုပြောဆိုခဲ့သော စကားကြီးလေးခွန်းကို မှူးမတ်တွေကို ပြောဆိုမေးခွန်းထုတ်ပြီး အဓိပ္ပါယ်ကို မေးမြန်းပါတော့တယ်။

မှူးမတ်တွေအားလုံး မဖြေဆိုနိုင်ကြပါဘူး။ ဒီတော့ဘုရင်ကြီးက ဖြေဆိုဖို့အချိန် ခုနစ်ရက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ မှူးမတ်တွေအားလုံး အကြပ်ရိုက်နေချိန်မှာ လူလည်အမတ်တစ်ယောက်ကတော့ ဘုရင်ကြီးခရီးထွက်ပြီးပြန်လာမှ ဒီစကားလေးခွန်းကိုမေးတာဆိုတော့ အကြောင်းရရှိရမယ်လို့စဉ်းစားပြီး ဘုရင်ကြီးသွားခဲ့တဲ့လမ်းကြောင်းကို စုံစမ်းပြီးရှာဖွေရာက အဖိုးအိုလင်မယားရှိရာကို ရောက်သွားပါတော့တယ်။

အမတ်လူလည်ဟာ အဖိုးအိုကို တံစိုးလက်ဆောင်ပေး ပြီးစကားလေးခွန်းကို မေးပေမယ့်အဖိုးအိုဟာ လုံးဝမပြောပါဘူး။ နောက်ဆုံးအဖိုးအိုရဲ့ ဇနီးဖွားအိုကို အသပြာငွေ၁၀၀၀ပေးပြီးမေးတဲ့အခါ ဖွားအိုကငွေကို ယူပြီးစကားလေးခွန်း အဓိပ္ပါယ်ကိုဖွင့်ဟပြော ကြားလိုက်ပါတယ်။

ဒါနဲ့ရက်ချိန်းခုနစ်ရက်ပြည့်လို့ ညီလာခံပြန်ဝင်တဲ့အခါ ဘုရင်ကြီးကိုဘယ်သူမှ အဖြေမပေးနိုင်ကြပေမယ့် လူလည်အမတ်ကတော့ ခပ်ကြွားကြွားလေးဖြေနိုင်လိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့်ဘုရင်ကြီးက သူ့အစွမ်းအစနဲ့ ဖြေနိုင်တာမဟုတ်ဘူးသိနေတော့ မှန်မှန်မပြော သေဒဏ်ပေးမယ်။ ဘယ်လိုသိလာတာလဲဆို တာမှန်မှန်ပြောဆိုပြီး အကြပ်ကိုင်မေးတော့မှ အဖိုးအိုလင်မယားဆီက သိလာတာလို့အမှန် အတိုင်းပြောပါတော့တယ်။

ဘုရင်ကြီးဟာ အဖိုးအိုလင်မယားကို အမျက်မာန်ရှပြီး ရှေ့တော်ဆင့်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။ ရှေ့တော်ရောက်တဲ့အခါ အဖိုးပေးခဲ့တဲ့ဂတိကိုဖျက်ပြီး ဘာလို့တားမြစ်ချက်ကိုလွန်ဆန်ရတာလဲ။ သေဒဏ်ပေးခံရမှာကို မကြောက်ဖူးလား။ မင်းကြီးကျွန်တော်မျိုးဟာ ဆင်းရဲနုံခြာပေမယ့် ဂတိတစ်လုံးကို အသက်ထက်ကာကွယ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုး၏ ဇနီးပြောကြားခြင်းသာဖြစ်ပါတယ်။

အသပြာငွေ၁၀၀၀အတွက် ကျွန်တော်မျိုး၏ အသက်ကို ရောင်းစားသည့်ဇနီးသည်ဟာ အနီးဆုံးရန်သူဖြစ်ကြောင်း မင်းကြီးဒီလောက်ဆို သဘောပေါက်နားလည်ပြီယုံကြည်ပါတယ်။ ဒီတော့မှဘုရင်ကြီးဟာ စိတ်ထဲဘဝင်မကျခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးစကားရဲ့အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်လက်ခံသွားပြီး သူဆင်းရဲအဖိုးအိုလင်မယားကို ဆုလာဘ်များပေးသနားလိုက်ပါတော့တယ်။

Zawgyi

ေရွးတုန္းကတိုင္းျပည္ တစ္ျပည္မွာမင္းလုပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ ဘုရင္ႀကီးတစ္ပါးဟာ တစ္ေန႔မွာသူဆင္းရဲတစ္ေယာက္ အေယာင္ေဆာင္႐ုပ္ဖ်က္ၿပီး တိုင္းျပည္အေျခအေနေလ့လာဖို႔ မင္းေနျပည္က တိတ္တဆိတ္ထြက္ခဲ့ပါတယ္။

သူပထမဆုံးေရာက္ခဲ့တဲ့ေနရာက အလြန္ဆင္းရဲတဲ့ အဖိုးအိုလင္မယားေနတဲ့ တဲအိမ္အစုတ္ကေလးဆီကိုပါ။ အဖိုးအိုလင္မယားဟာ ပင္ပမ္းဆင္းရဲစြာနဲ႔ ယာခင္းထဲမွာ စိုက္ပ်ိဳးလုပ္ကိုင္ စားေသာက္ေနရတာ အေယာင္ေဆာင္ဘုရင္ႀကီး ေတြ႕ရပါတယ္။

ဒီမွာတစ္ညအိပ္ တည္းဖို႔ခြင့္ေတာင္းေတာ့ အဖိုးအိုလင္မယားက ခြင့္ျပဳၿပီးလိုေလးမရွိေအာင္လဲ ရွိတာေလးနဲ႔ဧည့္ခံေကြၽးေမြးၾကပါတယ္။ လူဆင္းရဲေပမယ့္ေစတနာမဆင္းရဲတဲ့ အဖိုးအိုလင္မယားကို အေယာင္ေဆာင္ဘုရင္ႀကီး စိတ္ထဲႀကိတ္ၿပီး ေက်းဇူးတင္ေနမိတာေပါ့။

ညက်ေတာ့အိပ္ယာမဝင္ခင္ အတူထိုင္စကားစၿမီေျပာၾကတဲ့အခါ ဘုရင္ႀကီးက “အဖိုးတို႔မွာစားမယ့္ေသာက္မယ့္လူလဲမရွိဘဲ ဘာလို႔ဒီေလာက္ ပင္ပမ္းႀကီးစြာ အလုပ္ေတြလုပ္ေနရတာလဲ။ ဒီအ႐ြယ္ဆိုတာ သားေထာက္သမီးခံ အလုပ္လႊဲထားၿပီးဘုရားသြား ေက်ာင္းတက္ လုပ္ေနရမွာမဟုတ္ေလာ” ဟုေျပာပါတယ္။

ဒီအခါအဖိုးအိုကဒီလို ျပန္ၿပီးေျပာပါတယ္။ “အေမာင္ေျပာတာဟုတ္ေတာ့လဲဟုတ္ပါရဲ႕၊ ဒါေပမယ့္သားသမီးဆိုတာလဲ သူ႔မီးနဲ႔သူ႔အပူ ျဖစ္ေနၾကတာကလား၊ က်ဳပ္တို႔မွာလဲကိုယ္ စားဘို႔တင္မက ခိုးမႉးႀကီးလဲေပးရေသးတယ္၊ အာဂႏၲဳဧည့္သည္ကိုလဲေကြၽးရတယ္၊ သမုဒၵရာထဲလဲပစ္ခ် ေနရေသးတယ္၊ ရန္သူကိုလဲရွာ ေဖြေကြၽးေမြးေနရပါတယ္”

အဖိုးအိုစကားက ဘုရင္ႀကီးအတြက္ထူးဆန္း ေနပါတယ္။ အဓိပၸါယ္ကိုလဲ သေဘာမေပါက္တာေၾကာင့္ အဖိုးအိုကိုျပန္ေမးမိေတာ့တယ္။ “အဖိုးစကားရဲ႕အဓိပၸါယ္ကိုတဆိတ္ေလာက္ ရွင္းျပပါလားခင္ဗ်ာ” ဒီအခါအဖိုးအိုကအဓိပၸါယ္ကိုရွင္းျပပါတယ္။

ဒီလိုပါအေမာင္ ခိုးမႉးႀကီးကိုေပးရတယ္ဆိုတာကတိုင္းျပည္ကို ဓားျပသူခိုးရန္သူမ်ိဳးေတြရဲ႕ရန္က ကာကြယ္ေပးထားတဲ့ ဘုရင္မင္းျမတ္တို႔အား အခြန္ဘ႑ာ ဆက္သေပးေနရတယ္လို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရင္ကိုဘာလို႔ခိုးမႉးႀကီး ဆိုရပါသလဲအဖိုး။

ကြၽႏ္ုပ္တို႔ေတြနဖူးက ေခြၽးေျခမက်ေအာင္ရွာ ေဖြထားရတဲ့ဥစၥာေတြကို သူခိုးဓားျပလက္မပါရေအာင္ကာကြယ္ထိန္းသိမ္းေပးႏိုင္စြမ္းရွိလို႔ ခိုးသူတို႔ရဲ႕အႀကီးအမႉးလို႔ဆိုလိုတာပါ။ ဘုရင္ႀကီးဟာ အဖိုးအိုရဲ႕အေျဖကို သေဘာက်သြားပါတယ္။

ဒါနဲ႔ေနာက္ထပ္စကားတစ္ ခြန္းကိုထပ္ေမးျပန္ပါတယ္။ “အာဂႏၲဳဧည့္သည္ကိုေကြၽးေမြး ရတယ္ဆိုတာကေရာ ဘယ္လိုအဓိပၸါယ္ပါလိမ့္ဗ်ာ” ေလာကမယ္မိဘကေကြၽးေမြး ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ရတဲ့ သားသမီးဆိုတာ တကယ္ေတာ့့ဧည့္သည္ေတြပါပဲအေမာင္။ အခ်ိန္တန္အ႐ြယ္ေရာက္တဲ့အခါ သူတို႔လမ္းသူတို႔ေလွ်ာက္ၾကတာပဲ မဟုတ္လား။

ဒါေၾကာင့္သူတို႔ကို အာဂႏၲဳ့လို႔ဆိုရတာပါေမာင္။ ဒီစကားကိုလဲဘုရင္ႀကီး သေဘာက်ျပန္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္စကားအဓိပၸါယ္ကိုလဲ ထပ္ေမးလိုက္ျပန္တယ္။ သမုဒၵရာထဲလဲခ်ရတယ္ဆိုတာကေရာ ဘာအဓိပၸါယ္ပါလဲအဖိုး။ ဒါကဒီလိုပါ။

ေခ်ာင္းျမစ္အသြယ္သြယ္တို႔က လာတဲ့ေရမွန္သမွ်ဟာ ပင္လယ္သမုဒၵရာ ထဲစီးဝင္ၾကေပမယ့္ ျပည့္႐ိုးထုံးစံမရွိသလိုဘဲ တေန႔တေန႔က်ဳပ္တို႔စားသမွ် အားလုံးဝမ္းေခါင္းထဲမွာ ျပည့္တယ္လို႔မရွိတာအေမာင္အသိပဲ မဟုတ္လား။ ဒါေၾကာင့္သမုဒၵရာထဲ ပစ္ထဲ့ရတယ္ဆိုတာ

ရွာေဖြရသမွ် က်ဳပ္တို႔အသက္ရွင္သန္ဖို႔ ဒီဝမ္းေခါင္းထဲအစာစားၿပီး ျဖည့္ထဲ့ေနရတယ္လို႔ဆိုလိုတာပါပဲ။ ဒါဆိုေနာက္ဆုံးစကား ရန္သူကိုရွာေဖြေကြၽး ေမြးေနရတယ္ဆိုကေရာ။ ဒါကပိုအေရးႀကီးပါတယ္အေမာင္။ ကိုယ္ကခ်စ္ၾကင္လို႔ေပါင္းသင္း ေနထိုင္ေနတဲ့ဇနီးမယားဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ရန္သူပါဘဲ။ အလိုဒီစကားကေတာ့ အဆန္းပါလား ရွင္းျပေပးပါဦးအဖိုးရဲ႕။

စိတ္တူကိုယ္တူဆိုၿပီး ကိုယ္ကခ်စ္ခင္ေပါင္း သင္းေနေပမယ့္ ကိုယ့္ရဲ႕အသက္စည္းစိမ္ကို အမ်ားဆုံးဒုကၡေပးႏိုင္ေခ်ရွိတာ ဒီဇနီးမယားပါပဲအေမာင္။ ဒီစကားကေတာ့ အေရးႀကဳံလာတဲ့အခါမွ အေမာင္သိပါလိမ့္မယ္။ အခုကေတာ့ ရန္သူကိုလဲရွာေဖြ ေကြၽးေမြးေနတယ္ပဲ မွတ္သားလိုက္ပါအေမာင္။

ေနာက္ဆုံးစကားကိုဘဝင္မက်ေပမယ့္ မွတ္သားေလာက္စရာ မို႔လက္ခံလိုက္ၿပီး သူဟာဘုရင္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုလိုက္ေတာ့ အဖိုးအိုလင္မယားဟာ ျပဴးျပဴးပ်ာပ်ာ ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။ မေၾကာက္ၾကပါနဲ႔အဖိုး၊ တစ္ခုေတာ့ေျပာပါရေစ အခုအဖိုးေျပာတဲ့ စကားႀကီးေလးခြန္းကို ေတာ့ဘယ္သူကိုမွ မေျပာမိေစဖို႔မွာခဲ့ပါရေစ။

တကယ္လို႔ေပါက္ၾကားခဲ့ရင္ ေသဒဏ္သင့္မွာကိုသေဘာေပါက္ေစခ်င္တယ္။ မေပါက္ၾကားေစဖို႔ ဂတိေပးပါတယ္မင္းႀကီး။ ဤသို႔ျဖင့္ဘုရင္ႀကီးလဲ နန္းတြင္းျပန္သြားၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔ညီလာခံတြင္ အဖိုးအိုေျပာဆိုခဲ့ေသာ စကားႀကီးေလးခြန္းကို မႉးမတ္ေတြကို ေျပာဆိုေမးခြန္းထုတ္ၿပီး အဓိပၸါယ္ကို ေမးျမန္းပါေတာ့တယ္။

မႉးမတ္ေတြအားလုံး မေျဖဆိုႏိုင္ၾကပါဘူး။ ဒီေတာ့ဘုရင္ႀကီးက ေျဖဆိုဖို႔အခ်ိန္ ခုနစ္ရက္ေပးလိုက္ပါတယ္။ မႉးမတ္ေတြအားလုံး အၾကပ္႐ိုက္ေနခ်ိန္မွာ လူလည္အမတ္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ဘုရင္ႀကီးခရီးထြက္ၿပီးျပန္လာမွ ဒီစကားေလးခြန္းကိုေမးတာဆိုေတာ့ အေၾကာင္းရရွိရမယ္လို႔စဥ္းစားၿပီး ဘုရင္ႀကီးသြားခဲ့တဲ့လမ္းေၾကာင္းကို စုံစမ္းၿပီးရွာေဖြရာက အဖိုးအိုလင္မယားရွိရာကို ေရာက္သြားပါေတာ့တယ္။

အမတ္လူလည္ဟာ အဖိုးအိုကို တံစိုးလက္ေဆာင္ေပး ၿပီးစကားေလးခြန္းကို ေမးေပမယ့္အဖိုးအိုဟာ လုံးဝမေျပာပါဘူး။ ေနာက္ဆုံးအဖိုးအိုရဲ႕ ဇနီးဖြားအိုကို အသျပာေငြ၁၀၀၀ေပးၿပီးေမးတဲ့အခါ ဖြားအိုကေငြကို ယူၿပီးစကားေလးခြန္း အဓိပၸါယ္ကိုဖြင့္ဟေျပာ ၾကားလိုက္ပါတယ္။

ဒါနဲ႔ရက္ခ်ိန္းခုနစ္ရက္ျပည့္လို႔ ညီလာခံျပန္ဝင္တဲ့အခါ ဘုရင္ႀကီးကိုဘယ္သူမွ အေျဖမေပးႏိုင္ၾကေပမယ့္ လူလည္အမတ္ကေတာ့ ခပ္ႂကြားႂကြားေလးေျဖႏိုင္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ဘုရင္ႀကီးက သူ႔အစြမ္းအစနဲ႔ ေျဖႏိုင္တာမဟုတ္ဘူးသိေနေတာ့ မွန္မွန္မေျပာ ေသဒဏ္ေပးမယ္။ ဘယ္လိုသိလာတာလဲဆို တာမွန္မွန္ေျပာဆိုၿပီး အၾကပ္ကိုင္ေမးေတာ့မွ အဖိုးအိုလင္မယားဆီက သိလာတာလို႔အမွန္ အတိုင္းေျပာပါေတာ့တယ္။

ဘုရင္ႀကီးဟာ အဖိုးအိုလင္မယားကို အမ်က္မာန္ရွၿပီး ေရွ႕ေတာ္ဆင့္ေခၚလိုက္ပါတယ္။ ေရွ႕ေတာ္ေရာက္တဲ့အခါ အဖိုးေပးခဲ့တဲ့ဂတိကိုဖ်က္ၿပီး ဘာလို႔တားျမစ္ခ်က္ကိုလြန္ဆန္ရတာလဲ။ ေသဒဏ္ေပးခံရမွာကို မေၾကာက္ဖူးလား။ မင္းႀကီးကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးဟာ ဆင္းရဲႏုံျခာေပမယ့္ ဂတိတစ္လုံးကို အသက္ထက္ကာကြယ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး၏ ဇနီးေျပာၾကားျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။

အသျပာေငြ၁၀၀၀အတြက္ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး၏ အသက္ကို ေရာင္းစားသည့္ဇနီးသည္ဟာ အနီးဆုံးရန္သူျဖစ္ေၾကာင္း မင္းႀကီးဒီေလာက္ဆို သေဘာေပါက္နားလည္ၿပီယုံၾကည္ပါတယ္။ ဒီေတာ့မွဘုရင္ႀကီးဟာ စိတ္ထဲဘဝင္မက်ခဲ့တဲ့ ေနာက္ဆုံးစကားရဲ႕အဓိပၸါယ္ကို နားလည္လက္ခံသြားၿပီး သူဆင္းရဲအဖိုးအိုလင္မယားကို ဆုလာဘ္မ်ားေပးသနားလိုက္ပါေတာ့တယ္။ (credit)

ေရွးတုန္းကတိုင္းျပည္ တစ္ျပည္မွာမင္းလုပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ ဘုရင္ႀကီးတစ္ပါးဟာ တစ္ေန႔မွာသူဆင္းရဲတစ္ေယာက္ အေယာင္ေဆာင္႐ုပ္ဖ်က္ၿပီး တိုင္းျပည္အေျခအေနေလ့လာဖို႔ မင္းေနျပည္က တိတ္တဆိတ္ထြက္ခဲ့ပါတယ္။

သူပထမဆုံးေရာက္ခဲ့တဲ့ေနရာက အလြန္ဆင္းရဲတဲ့ အဖိုးအိုလင္မယားေနတဲ့ တဲအိမ္အစုတ္ကေလးဆီကိုပါ။ အဖိုးအိုလင္မယားဟာ ပင္ပမ္းဆင္းရဲစြာနဲ႔ ယာခင္းထဲမွာ စိုက္ပ်ိဳးလုပ္ကိုင္ စားေသာက္ေနရတာ အေယာင္ေဆာင္ဘုရင္ႀကီး ေတြ႕ရပါတယ္။

ဒီမွာတစ္ညအိပ္ တည္းဖို႔ခြင့္ေတာင္းေတာ့ အဖိုးအိုလင္မယားက ခြင့္ျပဳၿပီးလိုေလးမရွိေအာင္လဲ ရွိတာေလးနဲ႔ဧည့္ခံေကြၽးေမြးၾကပါတယ္။ လူဆင္းရဲေပမယ့္ေစတနာမဆင္းရဲတဲ့ အဖိုးအိုလင္မယားကို အေယာင္ေဆာင္ဘုရင္ႀကီး စိတ္ထဲႀကိတ္ၿပီး ေက်းဇူးတင္ေနမိတာေပါ့။

ညက်ေတာ့အိပ္ယာမဝင္ခင္ အတူထိုင္စကားစၿမီေျပာၾကတဲ့အခါ ဘုရင္ႀကီးက “အဖိုးတို႔မွာစားမယ့္ေသာက္မယ့္လူလဲမရွိဘဲ ဘာလို႔ဒီေလာက္ ပင္ပမ္းႀကီးစြာ အလုပ္ေတြလုပ္ေနရတာလဲ။ ဒီအ႐ြယ္ဆိုတာ သားေထာက္သမီးခံ အလုပ္လႊဲထားၿပီးဘုရားသြား ေက်ာင္းတက္ လုပ္ေနရမွာမဟုတ္ေလာ” ဟုေျပာပါတယ္။

ဒီအခါအဖိုးအိုကဒီလို ျပန္ၿပီးေျပာပါတယ္။ “အေမာင္ေျပာတာဟုတ္ေတာ့လဲဟုတ္ပါရဲ႕၊ ဒါေပမယ့္သားသမီးဆိုတာလဲ သူ႔မီးနဲ႔သူ႔အပူ ျဖစ္ေနၾကတာကလား၊ က်ဳပ္တို႔မွာလဲကိုယ္ စားဘို႔တင္မက ခိုးမႉးႀကီးလဲေပးရေသးတယ္၊ အာဂႏၲဳဧည့္သည္ကိုလဲေကြၽးရတယ္၊ သမုဒၵရာထဲလဲပစ္ခ် ေနရေသးတယ္၊ ရန္သူကိုလဲရွာ ေဖြေကြၽးေမြးေနရပါတယ္”

အဖိုးအိုစကားက ဘုရင္ႀကီးအတြက္ထူးဆန္း ေနပါတယ္။ အဓိပၸါယ္ကိုလဲ သေဘာမေပါက္တာေၾကာင့္ အဖိုးအိုကိုျပန္ေမးမိေတာ့တယ္။ “အဖိုးစကားရဲ႕အဓိပၸါယ္ကိုတဆိတ္ေလာက္ ရွင္းျပပါလားခင္ဗ်ာ” ဒီအခါအဖိုးအိုကအဓိပၸါယ္ကိုရွင္းျပပါတယ္။

ဒီလိုပါအေမာင္ ခိုးမႉးႀကီးကိုေပးရတယ္ဆိုတာကတိုင္းျပည္ကို ဓားျပသူခိုးရန္သူမ်ိဳးေတြရဲ႕ရန္က ကာကြယ္ေပးထားတဲ့ ဘုရင္မင္းျမတ္တို႔အား အခြန္ဘ႑ာ ဆက္သေပးေနရတယ္လို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရင္ကိုဘာလို႔ခိုးမႉးႀကီး ဆိုရပါသလဲအဖိုး။

ကြၽႏ္ုပ္တို႔ေတြနဖူးက ေခြၽးေျခမက်ေအာင္ရွာ ေဖြထားရတဲ့ဥစၥာေတြကို သူခိုးဓားျပလက္မပါရေအာင္ကာကြယ္ထိန္းသိမ္းေပးႏိုင္စြမ္းရွိလို႔ ခိုးသူတို႔ရဲ႕အႀကီးအမႉးလို႔ဆိုလိုတာပါ။ ဘုရင္ႀကီးဟာ အဖိုးအိုရဲ႕အေျဖကို သေဘာက်သြားပါတယ္။

ဒါနဲ႔ေနာက္ထပ္စကားတစ္ ခြန္းကိုထပ္ေမးျပန္ပါတယ္။ “အာဂႏၲဳဧည့္သည္ကိုေကြၽးေမြး ရတယ္ဆိုတာကေရာ ဘယ္လိုအဓိပၸါယ္ပါလိမ့္ဗ်ာ” ေလာကမယ္မိဘကေကြၽးေမြး ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ရတဲ့ သားသမီးဆိုတာ တကယ္ေတာ့ဧည့္သည္ေတြပါပဲအေမာင္။ အခ်ိန္တန္အ႐ြယ္ေရာက္တဲ့အခါ သူတို႔လမ္းသူတို႔ေလွ်ာက္ၾကတာပဲ မဟုတ္လား။

ဒါေၾကာင့္သူတို႔ကို အာဂႏၲဳ့လို႔ဆိုရတာပါေမာင္။ ဒီစကားကိုလဲဘုရင္ႀကီး သေဘာက်ျပန္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္စကားအဓိပၸါယ္ကိုလဲ ထပ္ေမးလိုက္ျပန္တယ္။ သမုဒၵရာထဲလဲခ်ရတယ္ဆိုတာကေရာ ဘာအဓိပၸါယ္ပါလဲအဖိုး။ ဒါကဒီလိုပါ။

ေခ်ာင္းျမစ္အသြယ္သြယ္တို႔က လာတဲ့ေရမွန္သမွ်ဟာ ပင္လယ္သမုဒၵရာ ထဲစီးဝင္ၾကေပမယ့္ ျပည့္႐ိုးထုံးစံမရွိသလိုဘဲ တေန႔တေန႔က်ဳပ္တို႔စားသမွ် အားလုံးဝမ္းေခါင္းထဲမွာ ျပည့္တယ္လို႔မရွိတာအေမာင္အသိပဲ မဟုတ္လား။ ဒါေၾကာင့္သမုဒၵရာထဲ ပစ္ထဲ့ရတယ္ဆိုတာ

ရွာေဖြရသမွ် က်ဳပ္တို႔အသက္ရွင္သန္ဖို႔ ဒီဝမ္းေခါင္းထဲအစာစားၿပီး ျဖည့္ထဲ့ေနရတယ္လို႔ဆိုလိုတာပါပဲ။ ဒါဆိုေနာက္ဆုံးစကား ရန္သူကိုရွာေဖြေကြၽး ေမြးေနရတယ္ဆိုကေရာ။ ဒါကပိုအေရးႀကီးပါတယ္အေမာင္။ ကိုယ္ကခ်စ္ၾကင္လို႔ေပါင္းသင္း ေနထိုင္ေနတဲ့ဇနီးမယားဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ရန္သူပါဘဲ။ အလိုဒီစကားကေတာ့ အဆန္းပါလား ရွင္းျပေပးပါဦးအဖိုးရဲ႕။

စိတ္တူကိုယ္တူဆိုၿပီး ကိုယ္ကခ်စ္ခင္ေပါင္း သင္းေနေပမယ့္ ကိုယ့္ရဲ႕အသက္စည္းစိမ္ကို အမ်ားဆုံးဒုကၡေပးႏိုင္ေခ်ရွိတာ ဒီဇနီးမယားပါပဲအေမာင္။ ဒီစကားကေတာ့ အေရးႀကဳံလာတဲ့အခါမွ အေမာင္သိပါလိမ့္မယ္။ အခုကေတာ့ ရန္သူကိုလဲရွာေဖြ ေကြၽးေမြးေနတယ္ပဲ မွတ္သားလိုက္ပါအေမာင္။

ေနာက္ဆုံးစကားကိုဘဝင္မက်ေပမယ့္ မွတ္သားေလာက္စရာ မို႔လက္ခံလိုက္ၿပီး သူဟာဘုရင္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုလိုက္ေတာ့ အဖိုးအိုလင္မယားဟာ ျပဴးျပဴးပ်ာပ်ာ ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။ မေၾကာက္ၾကပါနဲ႔အဖိုး၊ တစ္ခုေတာ့ေျပာပါရေစ အခုအဖိုးေျပာတဲ့ စကားႀကီးေလးခြန္းကို ေတာ့ဘယ္သူကိုမွ မေျပာမိေစဖို႔မွာခဲ့ပါရေစ။

တကယ္လို႔ေပါက္ၾကားခဲ့ရင္ ေသဒဏ္သင့္မွာကိုသေဘာေပါက္ေစခ်င္တယ္။ မေပါက္ၾကားေစဖို႔ ဂတိေပးပါတယ္မင္းႀကီး။ ဤသို႔ျဖင့္ဘုရင္ႀကီးလဲ နန္းတြင္းျပန္သြားၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔ညီလာခံတြင္ အဖိုးအိုေျပာဆိုခဲ့ေသာ စကားႀကီးေလးခြန္းကို မႉးမတ္ေတြကို ေျပာဆိုေမးခြန္းထုတ္ၿပီး အဓိပၸါယ္ကို ေမးျမန္းပါေတာ့တယ္။

မႉးမတ္ေတြအားလုံး မေျဖဆိုႏိုင္ၾကပါဘူး။ ဒီေတာ့ဘုရင္ႀကီးက ေျဖဆိုဖို႔အခ်ိန္ ခုနစ္ရက္ေပးလိုက္ပါတယ္။ မႉးမတ္ေတြအားလုံး အၾကပ္႐ိုက္ေနခ်ိန္မွာ လူလည္အမတ္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ဘုရင္ႀကီးခရီးထြက္ၿပီးျပန္လာမွ ဒီစကားေလးခြန္းကိုေမးတာဆိုေတာ့ အေၾကာင္းရရွိရမယ္လို႔စဥ္းစားၿပီး ဘုရင္ႀကီးသြားခဲ့တဲ့လမ္းေၾကာင္းကို စုံစမ္းၿပီးရွာေဖြရာက အဖိုးအိုလင္မယားရွိရာကို ေရာက္သြားပါေတာ့တယ္။

အမတ္လူလည္ဟာ အဖိုးအိုကို တံစိုးလက္ေဆာင္ေပး ၿပီးစကားေလးခြန္းကို ေမးေပမယ့္အဖိုးအိုဟာ လုံးဝမေျပာပါဘူး။ ေနာက္ဆုံးအဖိုးအိုရဲ႕ ဇနီးဖြားအိုကို အသျပာေငြ၁၀၀၀ေပးၿပီးေမးတဲ့အခါ ဖြားအိုကေငြကို ယူၿပီးစကားေလးခြန္း အဓိပၸါယ္ကိုဖြင့္ဟေျပာ ၾကားလိုက္ပါတယ္။

ဒါနဲ႔ရက္ခ်ိန္းခုနစ္ရက္ျပည့္လို႔ ညီလာခံျပန္ဝင္တဲ့အခါ ဘုရင္ႀကီးကိုဘယ္သူမွ အေျဖမေပးႏိုင္ၾကေပမယ့္ လူလည္အမတ္ကေတာ့ ခပ္ႂကြားႂကြားေလးေျဖႏိုင္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ဘုရင္ႀကီးက သူ႔အစြမ္းအစနဲ႔ ေျဖႏိုင္တာမဟုတ္ဘူးသိေနေတာ့ မွန္မွန္မေျပာ ေသဒဏ္ေပးမယ္။ ဘယ္လိုသိလာတာလဲဆို တာမွန္မွန္ေျပာဆိုၿပီး အၾကပ္ကိုင္ေမးေတာ့မွ အဖိုးအိုလင္မယားဆီက သိလာတာလို႔အမွန္ အတိုင္းေျပာပါေတာ့တယ္။

ဘုရင္ႀကီးဟာ အဖိုးအိုလင္မယားကို အမ်က္မာန္ရွၿပီး ေရွ႕ေတာ္ဆင့္ေခၚလိုက္ပါတယ္။ ေရွ႕ေတာ္ေရာက္တဲ့အခါ အဖိုးေပးခဲ့တဲ့ဂတိကိုဖ်က္ၿပီး ဘာလို႔တားျမစ္ခ်က္ကိုလြန္ဆန္ရတာလဲ။ ေသဒဏ္ေပးခံရမွာကို မေၾကာက္ဖူးလား။ မင္းႀကီးကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးဟာ ဆင္းရဲႏုံျခာေပမယ့္ ဂတိတစ္လုံးကို အသက္ထက္ကာကြယ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး၏ ဇနီးေျပာၾကားျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။

အသျပာေငြ၁၀၀၀အတြက္ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး၏ အသက္ကို ေရာင္းစားသည့္ဇနီးသည္ဟာ အနီးဆုံးရန္သူျဖစ္ေၾကာင္း မင္းႀကီးဒီေလာက္ဆို သေဘာေပါက္နားလည္ၿပီယုံၾကည္ပါတယ္။ ဒီေတာ့မွဘုရင္ႀကီးဟာ စိတ္ထဲဘဝင္မက်ခဲ့တဲ့ ေနာက္ဆုံးစကားရဲ႕အဓိပၸါယ္ကို နားလည္လက္ခံသြားၿပီး သူဆင္းရဲအဖိုးအိုလင္မယားကို ဆုလာဘ္မ်ားေပးသနားလိုက္ပါေတာ့တယ္။

Leave a Comment