မင်းကွန်းဆရာတော်ကြီးလို သာသနာပြုရန်အတွက် IPHONE 13 PRO အလှူ ခံ တဲ့ ဘုန်းကြီး

ကုသိုလ်တံခါးတစ်ချက်ဖွင့်ပေးလိုက်သည်ပင် ယခုခေတ်အခါ “5G သာသနာ ဒို့သာသနာ” ဆိုရလောက်အောင် 2025-2070 အထိ ဖြစ်လေသောကြောင့် အရှင် ဝိစာရိန္ဒ မထေရ် ၏ အသုံးပြုမည့် ရဟန်းဘဝ သုံးသာသနာပြုဖုန်းဖြစ်ပေသည်ပင် မင်းကွန်းဆရာတော်ဘုရားကြီး

သူ့ခေတ်သူ့အခါ နည်းပညာဖြင့် လက်နှိပ်လေးသုံးကာ စွမ်းဆောင်ရွေ့ သာသနာပြု၏ပင်၊ ဆရာတော်ဘုရား၏ လက်နှိပ်ကို အကောင်းဆုံးထောက်ပံ့ လှူဒါန်းသွားသည့် အလှူရှင် ဒါယကာ၊ ဒါယကာမ များ ဘယ်သူဘယ်ဝါမှန်းမသိလိုက်ကြပေမယ့် ယခု 5G သာသနာပြုမည့် အရှင်

ဝိစာရိန္ဒမထေရ် ၏ ဖုန်းအလှူရှင်များအတွက်တော့ ဒါယကာ၊ ဒါယကာမများရရှိလှူန်းဒါန်းနိုင်သည့် အခွင့်အရေးထူးပါ။ ဘုန်းကြီးတွေ အသုံးပြုမည့် Software တွေ၊ Application တွေ၊ ၁၁၁ ပါးသော ဘာသာပြန် Multiple Language Translation တရားဟော Software များ၊

Hologram Software တွေ၊ ကမ္ဘာတရားဟော စင်မြင့် Stations တွေ Server တွေ ဒါတွေအားလုံးကိုလဲ ဒို့ ရဟန်း သံဃာ ဘုန်းကြီးတွေပဲ ဦးဆောင်လုပ်ရမှာပါတစ်ကယ်။ နည်းပညာကြောင့် ဒို့တစ်တွေ လွယ်ကူသွားသာသနာပြုရမည်ဆိုသော်ဌားလဲ တရားစာတွေ အားလုံး Online

မှာရှိတယ် ဆိုပြီး စာမသင် စာမကျက်အပျင်းခိုသာသပြုလို့မရပါဘူး၊ ကိုယ်တိုင်လဲနှုတ်တိုက် အာဂုဏ်ဆောင်ထားနိုင်ရမည်ပင် ရဟန်းတွေ လွယ်ကူစွာသာသနာပြုဖို့ ဖုန်းလှူတဲ့ ကုသိုလ်တော်ကြောင့် ဒါယကာ၊ ဒါယကာမများ လိုအပ်နေတဲ့ ပြည်ပနိုင်ငံခြား အိမ်နီးချင်းဆက်သွယ်ရေး

အထောက်အပံ့ အကူအညီများလဲရမည်ပင် လှူတဲ့သူတိုင်း ရမည်ပင်။ ရဟန်းတို့၏ သာသနာပြုပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအင် ဆန္ဒများကိုဖြည့်စည်းပေးလို့ မိမိ လိုအင် ဆန္ဒများလဲ ဖြည့် မည်ပင် အရှင်ဝိစာရိန္ဒမထေရ်သည် လူအများစု တိုင်းသူပြည်သားတို့ အပေါ် သနားဂရုဏာ မေတ္တာထားရွေ့

ဆောင်ယူတတ်သော ရဟန်းဖြစ်သည့်အတွက် လူအများစု တိုင်းသူပြည်သားအများစုအပေါ်၌ သာ ယခုဖုန်း အလှူငွေ ဝတ္ထုတော်အား အားကိုးရွေ့မျှော်ကိုပါတယ်တစ်ကယ်သံ ဃာတော်တစ်ချို့သည် အာဏာရှိမှ ဥစ္စာများမှ ရွှေလက်တွဲလိုချင်ကြလို့ အပြောအဆို မကင်းဖြစ်ရသည့်

အဖြစ်ဆိုးများရှိ၏ ဘုန်းဘုန်းအတွက်ကတော့ အာဏာရှိမှ ဥစ္စာများမှ ရွှေလက်တွဲစရာမလိုပဲ အများပြည်သူပြည်သား တိုင်းရင်းသားများ ဒို့အတွက်ရှိနေသေးပင် သာသနာပြုနိုင်သည်ဆိုတာကို ယုံကြည်သည်ပင်။ မိမိ လောဘစိတ်ကိုအလိုမလိုက်သည်မို့ ဖုန်းအလှူခံခြင်းကိစ္စကိုလဲ

အဓိဌာန်ပြုကာ ၂ ပတ်ပဲ အလှူခံပါ့မယ်တစ်ကယ်။ ဘုန်းဘုန်း ယခုအခါ Iphone 13 Pro White (1TB) အတွက် စုပေါင်းဝတ္ထုအလှူငွေ ၈ သိန်းရရှိနေပြီဖြစ်လို့ ကျန်အလှူငွေများကို Kpay 09-45-5022691 Account Name: Nay Myo Kyaw သို့ စွန့်လှူနိုင်ပါသည်။ အမေရိကား

မှ ဘုန်းဘုန်း ရဟန်းဒါယကာ၊ ဒါယကာမများ ကြိုတင် Order မှာယူရွေ့ ဝယ်ယူထားပြီးပင်ဖြစ်သည် 🦠🙏🏻🧘🏻‍♂️🧘‍♀️🤍🇲🇲🦠 (ဘုန်းဘုန်း ဘယ်တော့မှ အကြောင်းမဲ့ အလှူမခံပါ အလှူခံသည့်ရက် ကို အမြဲအချိန် အတိုင်းအတာထားရွေ့သာ အလှူခံထားသည်ဆိုတာကလဲ အဓိဌာန်

အလှူဖြစ်သည်။ နင်တို့ ရှေ့ဆက် ဆက်သွယ်ရေးက အရေးကြီးကြတာမို့ တတ်နိုင်သလောက် နည်းများမဆို ပါဝင်လှူဒါန်းကြပါ တကယ်) ခရက်ဒစ်.

Zawgyi

ကုသိုလ္တံခါးတစ္ခ်က္ဖြင့္ေပးလိုက္သည္ပင္ ယခုေခတ္အခါ “5G သာသနာ ဒို႔သာသနာ” ဆိုရေလာက္ေအာင္ 2025-2070 အထိ ျဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ အရွင္ ဝိစာရိႏၵ မေထရ္ ၏ အသုံးျပဳမည့္ ရဟန္းဘဝ သုံးသာသနာျပဳဖုန္းျဖစ္ေပသည္ပင္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

သူ႔ေခတ္သူ႔အခါ နည္းပညာျဖင့္ လက္ႏွိပ္ေလးသုံးကာ စြမ္းေဆာင္ေ႐ြ႕ သာသနာျပဳ၏ပင္၊ ဆရာေတာ္ဘုရား၏ လက္ႏွိပ္ကို အေကာင္းဆုံးေထာက္ပံ့ လႉဒါန္းသြားသည့္ အလႉရွင္ ဒါယကာ၊ ဒါယကာမ မ်ား ဘယ္သူဘယ္ဝါမွန္းမသိလိုက္ၾကေပမယ့္ ယခု 5G သာသနာျပဳမည့္ အရွင္

ဝိစာရိႏၵမေထရ္ ၏ ဖုန္းအလႉရွင္မ်ားအတြက္ေတာ့ ဒါယကာ၊ ဒါယကာမမ်ားရရွိလႉန္းဒါန္းႏိုင္သည့္ အခြင့္အေရးထူးပါ။ ဘုန္းႀကီးေတြ အသုံးျပဳမည့္ Software ေတြ၊ Application ေတြ၊ ၁၁၁ ပါးေသာ ဘာသာျပန္ Multiple Language Translation တရားေဟာ Software မ်ား၊

Hologram Software ေတြ၊ ကမာၻတရားေဟာ စင္ျမင့္ Stations ေတြ Server ေတြ ဒါေတြအားလုံးကိုလဲ ဒို႔ ရဟန္း သံဃာ ဘုန္းႀကီးေတြပဲ ဦးေဆာင္လုပ္ရမွာပါတစ္ကယ္။ နည္းပညာေၾကာင့္ ဒို႔တစ္ေတြ လြယ္ကူသြားသာသနာျပဳရမည္ဆိုေသာ္ဌားလဲ တရားစာေတြ အားလုံး Online

မွာရွိတယ္ ဆိုၿပီး စာမသင္ စာမက်က္အပ်င္းခိုသာသျပဳလို႔မရပါဘူး၊ ကိုယ္တိုင္လဲႏႈတ္တိုက္ အာဂုဏ္ေဆာင္ထားႏိုင္ရမည္ပင္ ရဟန္းေတြ လြယ္ကူစြာသာသနာျပဳဖို႔ ဖုန္းလႉတဲ့ ကုသိုလ္ေတာ္ေၾကာင့္ ဒါယကာ၊ ဒါယကာမမ်ား လိုအပ္ေနတဲ့ ျပည္ပႏိုင္ငံျခား အိမ္နီးခ်င္းဆက္သြယ္ေရး

အေထာက္အပံ့ အကူအညီမ်ားလဲရမည္ပင္ လႉတဲ့သူတိုင္း ရမည္ပင္။ ရဟန္းတို႔၏ သာသနာျပဳပိုင္းဆိုင္ရာ လိုအင္ ဆႏၵမ်ားကိုျဖည့္စည္းေပးလို႔ မိမိ လိုအင္ ဆႏၵမ်ားလဲ ျဖည့္ မည္ပင္ အရွင္ဝိစာရိႏၵမေထရ္သည္ လူအမ်ားစု တိုင္းသူျပည္သားတို႔ အေပၚ သနားဂ႐ုဏာ ေမတၱာထားေ႐ြ႕

ေဆာင္ယူတတ္ေသာ ရဟန္းျဖစ္သည့္အတြက္ လူအမ်ားစု တိုင္းသူျပည္သားအမ်ားစုအေပၚ၌ သာ ယခုဖုန္း အလႉေငြ ဝတၳဳေတာ္အား အားကိုးေ႐ြ႕ေမွ်ာ္ကိုပါတယ္တစ္ကယ္သံ ဃာေတာ္တစ္ခ်ိဳ႕သည္ အာဏာရွိမွ ဥစၥာမ်ားမွ ေ႐ႊလက္တြဲလိုခ်င္ၾကလို႔ အေျပာအဆို မကင္းျဖစ္ရသည့္

အျဖစ္ဆိုးမ်ားရွိ၏ ဘုန္းဘုန္းအတြက္ကေတာ့ အာဏာရွိမွ ဥစၥာမ်ားမွ ေ႐ႊလက္တြဲစရာမလိုပဲ အမ်ားျပည္သူျပည္သား တိုင္းရင္းသားမ်ား ဒို႔အတြက္ရွိေနေသးပင္ သာသနာျပဳႏိုင္သည္ဆိုတာကို ယုံၾကည္သည္ပင္။ မိမိ ေလာဘစိတ္ကိုအလိုမလိုက္သည္မို႔ ဖုန္းအလႉခံျခင္းကိစၥကိုလဲ

အဓိဌာန္ျပဳကာ ၂ ပတ္ပဲ အလႉခံပါ့မယ္တစ္ကယ္။ ဘုန္းဘုန္း ယခုအခါ Iphone 13 Pro White (1TB) အတြက္ စုေပါင္းဝတၳဳအလႉေငြ ၈ သိန္းရရွိေနၿပီျဖစ္လို႔ က်န္အလႉေငြမ်ားကို Kpay 09-45-5022691 Account Name: Nay Myo Kyaw သို႔ စြန႔္လႉႏိုင္ပါသည္။ အေမရိကား

မွ ဘုန္းဘုန္း ရဟန္းဒါယကာ၊ ဒါယကာမမ်ား ႀကိဳတင္ Order မွာယူေ႐ြ႕ ဝယ္ယူထားၿပီးပင္ျဖစ္သည္ 🦠🙏🏻🧘🏻‍♂️🧘‍♀️🤍🇲🇲🦠 (ဘုန္းဘုန္း ဘယ္ေတာ့မွ အေၾကာင္းမဲ့ အလႉမခံပါ အလႉခံသည့္ရက္ ကို အၿမဲအခ်ိန္ အတိုင္းအတာထားေ႐ြ႕သာ အလႉခံထားသည္ဆိုတာကလဲ အဓိဌာန္

အလႉျဖစ္သည္။ နင္တို႔ ေရွ႕ဆက္ ဆက္သြယ္ေရးက အေရးႀကီးၾကတာမို႔ တတ္ႏိုင္သေလာက္ နည္းမ်ားမဆို ပါဝင္လႉဒါန္းၾကပါ တကယ္) ခရက္ဒစ္.

သွားကြဦးမလား.. ရိုးရိုးခန်း 1500 ရှယ်ခန်း 3000

သွားကြဦးမလား.. ရိုးရိုးခန်း 1500 ရှယ်ခန်း 3000

သွားကြဦးမလား.. ရိုးရိုးခန်း 1500 ရှယ်ခန်း 3000 နဲ့ နာမည်ကြီးနေတဲ့ရန်ကုန်က ချွေးထုတ်ခန်း…

တနေ့သောအခါ လူငယ် တစ်ယောက် မြို့ပေါ်သို့ရောက်ကာ လျှောက် လည်ပတ်နေသည်။

ထိုစဉ် “ချွေးထုတ်ခန်း” ဟုရေးသားထားသော ဆိုင်းဘုတ်ကြီး ကိုတွေ့မိ၍ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

စပ်စုလိုသောကြောင့် ထိုချွေးထုတ်ခန်းထဲဝင်ရန် အရှေ့တွင်ထိုင်နေသော လူကြီးကို မေးလိုက်သည်။

“ဘယ်လောက်လဲဗျ။ ချွေးတခါ ထုတ်” ” ရိုးရိုးချွေးထုတ်ခန်းက 1500။ ရှယ် ခန်းက 3000 ပါ ညီလေး”

“ဒါဆို ရိုးရိုးခန်းဝင်ကြည့်မယ်ဗျာ။ အချိန်က ဘယ်လောက်ရမလဲ ”

“ရိုးရိုးခန်းက 15 မိနစ်။ ရှယ်ခန်းဆိုရင် မိနစ် 30”

“ဟုတ်ကဲ့ဗျ။ ရော့ 1500” လူကြီးက အခန်းတစ်ခန်းကို ဖွင့်ပေးပြီး ပြန်ပိတ်သွားသည်။

အခန်းသည် 12ပေ ခန့်ကျယ်ဝန်းပြီး ကုတင်တစ်လုံးက ကန့်လန့်ဖြတ်ချထားသည်။

အခန်းထဲတွင် အဝတ်အစား မလုံ့တလုံနှင့်ကောင်မလေး တစ်ယောက်က သူ့ကို ပြုံးပြပြီး… “လာ မိအောင်လိုက်ဖမ်း။

မိရင် ကြိုက်တာလုပ်။ ကုတင်ပေါ် ဖြတ်မပြေးရဘူး နော်။ ကဲ..စပြီ လိုက်တော့”

စကားဆုံးသည်နှင့် ကောင်မလေး ရှေ့ကပြေး သူကနောက်ကလိုက်နှင့် ချက်ခြင်း ဖမ်းမမိနိုင်ဘဲ ချွေးတွေ ထွက်လာသည်။

ထိုစဉ်ဖြုန်းခနဲ တံခါးပွင့်သွားပြီး လူကြီး အခန်းထဲ ဝင်လာသည်။

“အချိန်စေ့သွားပြီ ညီလေး” သူနာရီကြည့်လိုက်တော့ ဟုတ်နေသည်။

အချိန်က..ဘာမျှမရှိလိုက်သလို။ မိလုမိခင်အနေအထားမှာ အချိန်ပြည့် သွားသည်ကိုး ။

နောက်ထပ်သုံး လေး မိနစ်လောက်ဆိုရင် မိပြီ။ စိတ်တိုင်းကျ ဖြစ်ပြီလေ။ သူမကျေနပ်ဘူး။ ဒါနဲ့..နောက်

တစ်ခါဆို အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် အကျီ င်္ကိုပါ ချွတ်ချလိုက်ပြီး …

“ရော့…ဦးလေး။ ဒီတခါ ရှယ်ခန်းဝင်မယ်။ ငွေ 3000”

“လာ…ညီလေး လာ” ပြောပြောဆိုဆို အခန်းတခုကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

အခန်းထဲရောက်တော့ မီးမှိန်မှိန်လေး ထွန်းထားသည်။

မျက်စိကျင့်သားရသွားတဲ့အချိန် ရောက်တော့ နှုတ်ခမ်းမွေးစစနဲ့ ဗလတောင့်တောင့် လူကြီးတစ်ယောက်။

ခါးတောင်းကို မြောင်နေအောင် ကျိုက်ထားသည်။ သူ့ကိုပြုံးပြလိုက်ပြီး…

“ကဲ …ညီလေးရေ။ လွတ်အောင်ပြေး မိရင်တော့ နာပြီသာမှတ် စပြီဟေ့။ မိနစ် ၃၀”

0ိာန်…0ိာန်… 0ိာန်…0ိာန်…

Credit

Zawgyi

သြားၾကဦးမလား.. ႐ိုး႐ိုးခန္း 1500 ရွယ္ခန္း 3000

သြားၾကဦးမလား.. ႐ိုး႐ိုးခန္း 1500 ရွယ္ခန္း 3000 နဲ႔ နာမည္ႀကီးေနတဲ့ရန္ကုန္က ေခြၽးထုတ္ခန္း…

တေန႔ေသာအခါ လူငယ္ တစ္ေယာက္ ၿမိဳ႕ေပၚသို႔ေရာက္ကာ ေလွ်ာက္ လည္ပတ္ေနသည္။

ထိုစဥ္ “ေခြၽးထုတ္ခန္း” ဟုေရးသားထားေသာ ဆိုင္းဘုတ္ႀကီး ကိုေတြ႕မိ၍ ေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္။

စပ္စုလိုေသာေၾကာင့္ ထိုေခြၽးထုတ္ခန္းထဲဝင္ရန္ အေရွ႕တြင္ထိုင္ေနေသာ လူႀကီးကို ေမးလိုက္သည္။

“ဘယ္ေလာက္လဲဗ်။ ေခြၽးတခါ ထုတ္” ” ႐ိုး႐ိုးေခြၽးထုတ္ခန္းက 1500။ ရွယ္ ခန္းက 3000 ပါ ညီေလး”

“ဒါဆို ႐ိုး႐ိုးခန္းဝင္ၾကည့္မယ္ဗ်ာ။ အခ်ိန္က ဘယ္ေလာက္ရမလဲ ”

“႐ိုး႐ိုးခန္းက 15 မိနစ္။ ရွယ္ခန္းဆိုရင္ မိနစ္ 30”

“ဟုတ္ကဲ့ဗ်။ ေရာ့ 1500” လူႀကီးက အခန္းတစ္ခန္းကို ဖြင့္ေပးၿပီး ျပန္ပိတ္သြားသည္။

အခန္းသည္ 12ေပ ခန႔္က်ယ္ဝန္းၿပီး ကုတင္တစ္လုံးက ကန႔္လန႔္ျဖတ္ခ်ထားသည္။

အခန္းထဲတြင္ အဝတ္အစား မလုံ႔တလုံႏွင့္ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္က သူ႔ကို ၿပဳံးျပၿပီး… “လာ မိေအာင္လိုက္ဖမ္း။

မိရင္ ႀကိဳက္တာလုပ္။ ကုတင္ေပၚ ျဖတ္မေျပးရဘူး ေနာ္။ ကဲ..စၿပီ လိုက္ေတာ့”

စကားဆုံးသည္ႏွင့္ ေကာင္မေလး ေရွ႕ကေျပး သူကေနာက္ကလိုက္ႏွင့္ ခ်က္ျခင္း ဖမ္းမမိႏိုင္ဘဲ ေခြၽးေတြ ထြက္လာသည္။

ထိုစဥ္ျဖဳန္းခနဲ တံခါးပြင့္သြားၿပီး လူႀကီး အခန္းထဲ ဝင္လာသည္။

“အခ်ိန္ေစ့သြားၿပီ ညီေလး” သူနာရီၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဟုတ္ေနသည္။

အခ်ိန္က..ဘာမွ်မရွိလိုက္သလို။ မိလုမိခင္အေနအထားမွာ အခ်ိန္ျပည့္ သြားသည္ကိုး ။

ေနာက္ထပ္သုံး ေလး မိနစ္ေလာက္ဆိုရင္ မိၿပီ။ စိတ္တိုင္းက် ျဖစ္ၿပီေလ။ သူမေက်နပ္ဘူး။ ဒါနဲ႔..ေနာက္

တစ္ခါဆို အဆင္သင့္ျဖစ္ေအာင္ အက်ီ ကႋုပါ ခြၽတ္ခ်လိုက္ၿပီး …

“ေရာ့…ဦးေလး။ ဒီတခါ ရွယ္ခန္းဝင္မယ္။ ေငြ 3000”

“လာ…ညီေလး လာ” ေျပာေျပာဆိုဆို အခန္းတခုကို ဖြင့္ေပးလိုက္သည္။

အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ မီးမွိန္မွိန္ေလး ထြန္းထားသည္။

မ်က္စိက်င့္သားရသြားတဲ့အခ်ိန္ ေရာက္ေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းေမြးစစနဲ႔ ဗလေတာင့္ေတာင့္ လူႀကီးတစ္ေယာက္။

ခါးေတာင္းကို ေျမာင္ေနေအာင္ က်ိဳက္ထားသည္။ သူ႔ကိုၿပဳံးျပလိုက္ၿပီး…

“ကဲ …ညီေလးေရ။ လြတ္ေအာင္ေျပး မိရင္ေတာ့ နာၿပီသာမွတ္ စၿပီေဟ့။ မိနစ္ ၃၀”

0ိာန္…0ိာန္… 0ိာန္…0ိာန္…

Credit

နေကြာဇာတ်လမ်းက ယခုမှအစပြုတယ်…

နေကြာဇာတ်လမ်းက ယခုမှအစပြုတယ်…..

နေကြာဇာတ်လမ်းက ယခုမှအစပြုတယ်။ ဒီလိုကာလမှာ ဘုရားဖူးခရီးသွားဆိုတာ လူသားမှန်လျှင် မည်သူမျှမပြုဘူး။ ဒီလိုပဲ ပြည်သူတွေမပြုလုပ်ကြဘူး။

ချွင်းချက်အနေနဲ့ နားနှစ်ဖက်ပိတ် မျက်လုံးနှစ်ဖက်မမြင်တဲ့ ဒုက္ခိတမသန်မစွမ်း (မသန်စွမ်းမဟုတ်) တွေတော့ အနည်းအကျဉ်းမျှ ပါလျှင်ပါဝင်နိုင်တယ်။

ဘုရားပေါ်မှာ လူတွေပြည့်နှက် နိုင်ငံသာယာနေပြီဆိုတဲ့ဂျင်း ဖေဖော်ဝါရီလတည်းကနေ့စားငှားရမ်းပြုလုပ်ခဲ့ကြတယ်။

နေရွှေသွေးအောင်ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ရောင်ပြ ဘုရားတက်‌ရေသပ္ပါယ်လုပ်ပြတယ်။

ဒီအတွက်မထူးဆန်းဘူး။ ထူးဆန်းတာက သိလျှက်နဲ့ ဒီဘုရားဖူးတွေကို ပြည်သူတွေပါပဲဆိုပြီး ဇွတ်အတင်းဗီလိမ်သွင်းပြီး တောထဲက PDF တွေ စိတ်ဓာတ်အခံပျက်ပြားအောင် မှိုင်းတိုက်လာတာပဲ။

မြို့ပေါ်တွေမှာ တကယ်သာယာနေသယောင်, လူငယ်တွေတောခိုဝင်ရောက်ရတာ မှားယွင်းသယောင် အရေးအသား အပြောအဆို ကာတွန်းချက်တွေ ဆက်တိုက်ဝင်လာတယ်။

အဖြူ အနီ အစိမ်း အဝါ အားလုံးရှယ်တယ်။ မျှဝေတယ်။ ပြန်ရေးတယ်။

ဒီမှိုင်း မရိုင်းပေမယ့် ပေါက်တယ်။

မျက်စိတဆုံးကြည့်စရာမလို မျက်တောင်တဆုံးပဲကြည့်လျှင်‌အဖြေပေါ်‌တဲ့အရာ ဘာကြောင့်မကြည့်သလဲ။

အောက်ကိုငုံ့ကြည့်နေကြလို့ပဲ။ ဘယ်မော်ဒယ်, ဘယ် HD, ဘယ်မေထုံမက ပိုလှသလဲပဲ စိတ်ဝင်စားကြတယ်။

နိုင်ငံရေးစိတ်ဝင်စား, နိုင်ငံရေးသတင်းစိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုတာ ဟန်ပြသာလုပ်ကြတယ်။

မိမိပတ်ဝန်းကျင်မှာ အနေချောင်လည်ဖို့မျှသာယောင်ဝါးစိတ်ဝင်စားပြတယ်။တဖက်ဖက်ကို မှီကပ်ပြရုံသာပဲ။

တကယ်စိတ်ဝင်စားသူ ၂၀% အောက်မှာပဲရှိတယ်။ ဒီလိုလူတွေရဲ့လက်သုံးစကားက မြန်မြန်ပြီးချင်ပြီဆိုတာပဲ။

ဒါကြောင့်ဟိုလူ့ Blame လည်းယုံတယ်။ ဒီလူ့ဖောင်းနေလည်း ယုံကြတာပဲ။ သူတို့သိတယ်ဆိုတယ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မျှပဲ။

အတ္တဖုံးလွှမ်းသွားကြတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ရှိသမျှဆိုက်ဝါးကိုယုံတယ်။ သတင်းမှန်လျှင်စိတ်မဝင်စားဘူး။ သူတို့နဲ့မှမဆိုင်ပဲကိုး။

ဒီလိုနဲ့ပဲ တဖက်က အဆက်မပြတ် ဆိုက်ဝါးထည့်တယ်။ ပြောခဲ့သလိုပဲ။

ဆိုက်ဝါးဆိုတာ အင်မတန်သိမ်မွေ့တယ်။ ဉာဏ်မျက်လုံးကမ်းလျှင် ကြည့်လို့မမြင်ဘူး။ သတိထားကြပါ။ ဆိုက်ဝါးကာလဖြစ်တယ်။ ဘာကြောင့်ဆိုတော့ သူတို့ရှုံးနေပြီကြောင့်ပဲ။

Zawgyi

ေနၾကာဇာတ္လမ္းက ယခုမွအစျပဳတယ္…..

ေနၾကာဇာတ္လမ္းက ယခုမွအစျပဳတယ္။ ဒီလိုကာလမွာ ဘုရားဖူးခရီးသြားဆိုတာ လူသားမွန္လွ်င္ မည္သူမွ်မျပဳဘူး။ ဒီလိုပဲ ျပည္သူေတြမျပဳလုပ္ၾကဘူး။

ခြၽင္းခ်က္အေနနဲ႔ နားႏွစ္ဖက္ပိတ္ မ်က္လုံးႏွစ္ဖက္မျမင္တဲ့ ဒုကၡိတမသန္မစြမ္း (မသန္စြမ္းမဟုတ္) ေတြေတာ့ အနည္းအက်ဥ္းမွ် ပါလွ်င္ပါဝင္ႏိုင္တယ္။

ဘုရားေပၚမွာ လူေတြျပည့္ႏွက္ ႏိုင္ငံသာယာေနၿပီဆိုတဲ့ဂ်င္း ေဖေဖာ္ဝါရီလတည္းကေန႔စားငွားရမ္းျပဳလုပ္ခဲ့ၾကတယ္။

ေနေ႐ႊေသြးေအာင္ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္ေရာင္ျပ ဘုရားတက္‌ေရသပၸါယ္လုပ္ျပတယ္။

ဒီအတြက္မထူးဆန္းဘူး။ ထူးဆန္းတာက သိလွ်က္နဲ႔ ဒီဘုရားဖူးေတြကို ျပည္သူေတြပါပဲဆိုၿပီး ဇြတ္အတင္းဗီလိမ္သြင္းၿပီး ေတာထဲက PDF ေတြ စိတ္ဓာတ္အခံပ်က္ျပားေအာင္ မႈိင္းတိုက္လာတာပဲ။

ၿမိဳ႕ေပၚေတြမွာ တကယ္သာယာေနသေယာင္, လူငယ္ေတြေတာခိုဝင္ေရာက္ရတာ မွားယြင္းသေယာင္ အေရးအသား အေျပာအဆို ကာတြန္းခ်က္ေတြ ဆက္တိုက္ဝင္လာတယ္။

အျဖဴ အနီ အစိမ္း အဝါ အားလုံးရွယ္တယ္။ မွ်ေဝတယ္။ ျပန္ေရးတယ္။

ဒီမႈိင္း မ႐ိုင္းေပမယ့္ ေပါက္တယ္။

မ်က္စိတဆုံးၾကည့္စရာမလို မ်က္ေတာင္တဆုံးပဲၾကည့္လွ်င္‌အေျဖေပၚ‌တဲ့အရာ ဘာေၾကာင့္မၾကည့္သလဲ။

ေအာက္ကိုငုံ႔ၾကည့္ေနၾကလို႔ပဲ။ ဘယ္ေမာ္ဒယ္, ဘယ္ HD, ဘယ္ေမထုံမက ပိုလွသလဲပဲ စိတ္ဝင္စားၾကတယ္။

ႏိုင္ငံေရးစိတ္ဝင္စား, ႏိုင္ငံေရးသတင္းစိတ္ဝင္စားတယ္ဆိုတာ ဟန္ျပသာလုပ္ၾကတယ္။

မိမိပတ္ဝန္းက်င္မွာ အေနေခ်ာင္လည္ဖို႔မွ်သာေယာင္ဝါးစိတ္ဝင္စားျပတယ္။တဖက္ဖက္ကို မွီကပ္ျပ႐ုံသာပဲ။

တကယ္စိတ္ဝင္စားသူ ၂၀% ေအာက္မွာပဲရွိတယ္။ ဒီလိုလူေတြရဲ႕လက္သုံးစကားက ျမန္ျမန္ၿပီးခ်င္ၿပီဆိုတာပဲ။

ဒါေၾကာင့္ဟိုလူ႔ Blame လည္းယုံတယ္။ ဒီလူ႔ေဖာင္းေနလည္း ယုံၾကတာပဲ။ သူတို႔သိတယ္ဆိုတယ သူတို႔ပတ္ဝန္းက်င္မွ်ပဲ။

အတၱဖုံးလႊမ္းသြားၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ရွိသမွ်ဆိုက္ဝါးကိုယုံတယ္။ သတင္းမွန္လွ်င္စိတ္မဝင္စားဘူး။ သူတို႔နဲ႔မွမဆိုင္ပဲကိုး။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ တဖက္က အဆက္မျပတ္ ဆိုက္ဝါးထည့္တယ္။ ေျပာခဲ့သလိုပဲ။

ဆိုက္ဝါးဆိုတာ အင္မတန္သိမ္ေမြ႕တယ္။ ဉာဏ္မ်က္လုံးကမ္းလွ်င္ ၾကည့္လို႔မျမင္ဘူး။ သတိထားၾကပါ။ ဆိုက္ဝါးကာလျဖစ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္ဆိုေတာ့ သူတို႔ရႈံးေနၿပီေၾကာင့္ပဲ။

ဒီဟာတွေလုပ်မိရင် တစ်လကနေ ၃လအထိ ငွေမဝင်ဘဲ လာဘ်ပိတ်စေတတ်ပါတယ်

ဒီဟာတွေလုပ်မိရင် တစ်လကနေ ၃လအထိ ငွေမဝင်ဘဲ လာဘ်ပိတ်စေတတ်ပါတယ်

ဒီဟာတွေလုပ်မိရင် တစ်လကနေ ၃လအထိ ငွေမဝင်ဘဲ လာဘ်ပိတ်စေတတ်ပါတယ်

၁။အိပ်ယာနောက်ကျမှထခြင်း မပြုလုပ်ပါနဲ့

၂။မနက်ပိုင်းကို ရန်ဖြစ်တာ စကားများတာတွေမလုပ်ပါနဲ့

၃။အိပ်ယာထထချင်း မျက်နှာအရင်တန်းသစ်ပါ အစားအရင်စားတာ အိမ်သာတန်းတက်တာ မလုပ်ပါနဲ့

၄။ဘုရားအရင်ရှိခိုးပြီးမှ အလုပ်ကိုစလုပ်ပါ

၅။ပိုက်ဆံတွေကို ပြန့်နေအောင်ထားတာမျိုး လိပ်ထားတာတို့ ပစ်စလခက်မထားပါနဲ့

၆။စိတ်ထားကောင်းကောင်းထားပါ သူများကို အတင်းပြောတာ ပုတ်ခပ်တာမျိုးမလုပ်မိပါစေနဲ့

၇။အနောက်အရပ် မြောက်အရပ်တွေကို ခေါင်းပေးပြီးမအိပ်မိပါစေနဲ့

၈။ဖိနပ်အဟောင်းတွေ ထီးအပျက်တွေ နာရီအပျက်တွေ အိမ်မှာမထားပါနဲ့

၉။ပိုက်ဆံပေါ်မှာ ဘောပင်နဲ့ ဟိုခြစ်ဒီခြစ် မရေးပါနဲ့

၁၀။ခင်ပွန်းကြီး (၁၀)ပါးကိုလုံးဝ မပစ်မှားမိပါစေနဲ့ မစော်ကားမိပါစေ

၁၁။တစ်ပတ်ကိုတစ်ရက်တော့ အသားငါးမစားပါနဲ့ သက်သက်လွတ်စားပါ

၁၂။အိပ်ယာထထချင်း ဖုန်းသုံးတာ ဖုန်းပြောတာတွေမလုပ်ပါနဲ့ မျက်နှာအရင်သစ်ပါ

၁၃။မနက်ပိုင်း ဘယ်သူကိုမှငွေမချေးပါနဲ့

၁၄။မနက်ပိုင်း အရက်သောက်တာ မလုပ်ရပါ

၁၅။ငွေတွေကို ဖိနပ်နဲ့ထိတာ ထမိန်နဲ့ထိတာမျိုးမလုပ်မိပါစေနဲ့

ဒီအရာတွေကို လုပ်မိရင် ငွေမဝင်တာ လာဘ်ပိတ်တာတွေဖြစ်တတ်ပါတယ်

Zawgyi

ဒီဟာေတြလုပ္မိရင္ တစ္လကေန ၃လအထိ ေငြမဝင္ဘဲ လာဘ္ပိတ္ေစတတ္ပါတယ္

ဒီဟာေတြလုပ္မိရင္ တစ္လကေန ၃လအထိ ေငြမဝင္ဘဲ လာဘ္ပိတ္ေစတတ္ပါတယ္

၁။အိပ္ယာေနာက္က်မွထျခင္း မျပဳလုပ္ပါနဲ႔

၂။မနက္ပိုင္းကို ရန္ျဖစ္တာ စကားမ်ားတာေတြမလုပ္ပါနဲ႔

၃။အိပ္ယာထထခ်င္း မ်က္ႏွာအရင္တန္းသစ္ပါ အစားအရင္စားတာ အိမ္သာတန္းတက္တာ မလုပ္ပါနဲ႔

၄။ဘုရားအရင္ရွိခိုးၿပီးမွ အလုပ္ကိုစလုပ္ပါ

၅။ပိုက္ဆံေတြကို ျပန႔္ေနေအာင္ထားတာမ်ိဳး လိပ္ထားတာတို႔ ပစ္စလခက္မထားပါနဲ႔

၆။စိတ္ထားေကာင္းေကာင္းထားပါ သူမ်ားကို အတင္းေျပာတာ ပုတ္ခပ္တာမ်ိဳးမလုပ္မိပါေစနဲ႔

၇။အေနာက္အရပ္ ေျမာက္အရပ္ေတြကို ေခါင္းေပးၿပီးမအိပ္မိပါေစနဲ႔

၈။ဖိနပ္အေဟာင္းေတြ ထီးအပ်က္ေတြ နာရီအပ်က္ေတြ အိမ္မွာမထားပါနဲ႔

၉။ပိုက္ဆံေပၚမွာ ေဘာပင္နဲ႔ ဟိုျခစ္ဒီျခစ္ မေရးပါနဲ႔

၁၀။ခင္ပြန္းႀကီး (၁၀)ပါးကိုလုံးဝ မပစ္မွားမိပါေစနဲ႔ မေစာ္ကားမိပါေစ

၁၁။တစ္ပတ္ကိုတစ္ရက္ေတာ့ အသားငါးမစားပါနဲ႔ သက္သက္လြတ္စားပါ

၁၂။အိပ္ယာထထခ်င္း ဖုန္းသုံးတာ ဖုန္းေျပာတာေတြမလုပ္ပါနဲ႔ မ်က္ႏွာအရင္သစ္ပါ

၁၃။မနက္ပိုင္း ဘယ္သူကိုမွေငြမေခ်းပါနဲ႔

၁၄။မနက္ပိုင္း အရက္ေသာက္တာ မလုပ္ရပါ

၁၅။ေငြေတြကို ဖိနပ္နဲ႔ထိတာ ထမိန္နဲ႔ထိတာမ်ိဳးမလုပ္မိပါေစနဲ႔

ဒီအရာေတြကို လုပ္မိရင္ ေငြမဝင္တာ လာဘ္ပိတ္တာေတြျဖစ္တတ္ပါတယ္

ရဟန်း သံဃာများ မကြွ ထိုက်သော အိမ် (၉) မျိုး

ရဟန်းသံဃာတော်များ မကြွ ထိုက်သောအိမ် (၉)မျိုးမြတ်မြတ်နိုးနိုး ခရီးဦးမကြို ဆိုသော အိမ်၊မြတ်မြတ် နိုးနိုး ရှိမခိုးသော အိမ်၊၊ နေရာထိုင်ခင်း မပေးသော အိမ်၊ ထင်ရှားရှိသော လှူဖွယ် ဝတ္ထု တို့ကို သိုဝှက်ထားသော အိမ်၊၊လှူဖွယ်အများရှိလျက် အနည်းငယ်မျှသာ လှူသော အိမ်၊မွန်မြတ်သော လှူဖွယ်ဝတ္ထု ရှိပါလျက် မကောင်းသည်ကို လှူသော အိမ်၊၊မရိုမသေ ပေးလှူသော အိမ်၊တရားနာရန် မချဉ်းကပ်သော အိမ်၊၊တရားကို ကောင်းစွာ မနာကြားသော အိမ်။(အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊၃၊၁၉၂) (မြန်မာ၃၊၁၉၃)ပြန်လည်မျှဝေပါသည်။

ရဟန်းသံဃာတော်များ မကြွ ထိုက်သောအိမ် (၉)မျိုးမြတ်မြတ်နိုးနိုး ခရီးဦးမကြို ဆိုသော အိမ်၊မြတ်မြတ် နိုးနိုး ရှိမခိုးသော အိမ်၊၊ နေရာထိုင်ခင်း မပေးသော အိမ်၊ ထင်ရှားရှိသော လှူဖွယ် ဝတ္ထု တို့ကို သိုဝှက်ထားသော အိမ်၊၊လှူဖွယ်အများရှိလျက် အနည်းငယ်မျှသာ လှူသော အိမ်၊မွန်မြတ်သော လှူဖွယ်ဝတ္ထု ရှိပါလျက် မကောင်းသည်ကို လှူသော အိမ်၊၊မရိုမသေ ပေးလှူသော အိမ်၊တရားနာရန် မချဉ်းကပ်သော အိမ်၊၊တရားကို ကောင်းစွာ မနာကြားသော အိမ်။(အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊၃၊၁၉၂) (မြန်မာ၃၊၁၉၃)ပြန်လည်မျှဝေပါသည်။

ရဟန်းသံဃာတော်များ မကြွ ထိုက်သောအိမ် (၉)မျိုးမြတ်မြတ်နိုးနိုး ခရီးဦးမကြို ဆိုသော အိမ်၊မြတ်မြတ် နိုးနိုး ရှိမခိုးသော အိမ်၊၊ နေရာထိုင်ခင်း မပေးသော အိမ်၊ ထင်ရှားရှိသော လှူဖွယ် ဝတ္ထု တို့ကို သိုဝှက်ထားသော အိမ်၊၊လှူဖွယ်အများရှိလျက် အနည်းငယ်မျှသာ လှူသော အိမ်၊မွန်မြတ်သော လှူဖွယ်ဝတ္ထု ရှိပါလျက် မကောင်းသည်ကို လှူသော အိမ်၊၊မရိုမသေ ပေးလှူသော အိမ်၊တရားနာရန် မချဉ်းကပ်သော အိမ်၊၊တရားကို ကောင်းစွာ မနာကြားသော အိမ်။(အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊၃၊၁၉၂) (မြန်မာ၃၊၁၉၃)ပြန်လည်မျှဝေပါသည်။

ရဟန်းသံဃာတော်များ မကြွ ထိုက်သောအိမ် (၉)မျိုးမြတ်မြတ်နိုးနိုး ခရီးဦးမကြို ဆိုသော အိမ်၊မြတ်မြတ် နိုးနိုး ရှိမခိုးသော အိမ်၊၊ နေရာထိုင်ခင်း မပေးသော အိမ်၊ ထင်ရှားရှိသော လှူဖွယ် ဝတ္ထု တို့ကို သိုဝှက်ထားသော အိမ်၊၊လှူဖွယ်အများရှိလျက် အနည်းငယ်မျှသာ လှူသော အိမ်၊မွန်မြတ်သော လှူဖွယ်ဝတ္ထု ရှိပါလျက် မကောင်းသည်ကို လှူသော အိမ်၊၊မရိုမသေ ပေးလှူသော အိမ်၊တရားနာရန် မချဉ်းကပ်သော အိမ်၊၊တရားကို ကောင်းစွာ မနာကြားသော အိမ်။(အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊၃၊၁၉၂) (မြန်မာ၃၊၁၉၃)ပြန်လည်မျှဝေပါသည်။

Zawgyi

ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား မႂကြ ထိုက္ေသာအိမ္ (၉)မ်ိဳးျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး ခရီးဦးမႀကိဳ ဆိုေသာ အိမ္၊ျမတ္ျမတ္ ႏိုးႏိုး ရွိမခိုးေသာ အိမ္၊၊ ေနရာထိုင္ခင္း မေပးေသာ အိမ္၊ ထင္ရွားရွိေသာ လႉဖြယ္ ဝတၳဳ တို႔ကို သိုဝွက္ထားေသာ အိမ္၊၊လႉဖြယ္အမ်ားရွိလ်က္ အနည္းငယ္မွ်သာ လႉေသာ အိမ္၊မြန္ျမတ္ေသာ လႉဖြယ္ဝတၳဳ ရွိပါလ်က္ မေကာင္းသည္ကို လႉေသာ အိမ္၊၊မ႐ိုမေသ ေပးလႉေသာ အိမ္၊တရားနာရန္ မခ်ဥ္းကပ္ေသာ အိမ္၊၊တရားကို ေကာင္းစြာ မနာၾကားေသာ အိမ္။(အဂၤုတၱရနိကာယ္၊၃၊၁၉၂) (ျမန္မာ၃၊၁၉၃)ျပန္လည္မွ်ေဝပါသည္။

ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား မႂကြ ထိုက္ေသာအိမ္ (၉)မ်ိဳးျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး ခရီးဦးမႀကိဳ ဆိုေသာ အိမ္၊ျမတ္ျမတ္ ႏိုးႏိုး ရွိမခိုးေသာ အိမ္၊၊ ေနရာထိုင္ခင္း မေပးေသာ အိမ္၊ ထင္ရွားရွိေသာ လႉဖြယ္ ဝတၳဳ တို႔ကို သိုဝွက္ထားေသာ အိမ္၊၊လႉဖြယ္အမ်ားရွိလ်က္ အနည္းငယ္မွ်သာ လႉေသာ အိမ္၊မြန္ျမတ္ေသာ လႉဖြယ္ဝတၳဳ ရွိပါလ်က္ မေကာင္းသည္ကို လႉေသာ အိမ္၊၊မ႐ိုမေသ ေပးလႉေသာ အိမ္၊တရားနာရန္ မခ်ဥ္းကပ္ေသာ အိမ္၊၊တရားကို ေကာင္းစြာ မနာၾကားေသာ အိမ္။(အဂၤုတၱရနိကာယ္၊၃၊၁၉၂) (ျမန္မာ၃၊၁၉၃)ျပန္လည္မွ်ေဝပါသည္။

ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား မႂကြ ထိုက္ေသာအိမ္ (၉)မ်ိဳးျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး ခရီးဦးမႀကိဳ ဆိုေသာ အိမ္၊ျမတ္ျမတ္ ႏိုးႏိုး ရွိမခိုးေသာ အိမ္၊၊ ေနရာထိုင္ခင္း မေပးေသာ အိမ္၊ ထင္ရွားရွိေသာ လႉဖြယ္ ဝတၳဳ တို႔ကို သိုဝွက္ထားေသာ အိမ္၊၊လႉဖြယ္အမ်ားရွိလ်က္ အနည္းငယ္မွ်သာ လႉေသာ အိမ္၊မြန္ျမတ္ေသာ လႉဖြယ္ဝတၳဳ ရွိပါလ်က္ မေကာင္းသည္ကို လႉေသာ အိမ္၊၊မ႐ိုမေသ ေပးလႉေသာ အိမ္၊တရားနာရန္ မခ်ဥ္းကပ္ေသာ အိမ္၊၊တရားကို ေကာင္းစြာ မနာၾကားေသာ အိမ္။(အဂၤုတၱရနိကာယ္၊၃၊၁၉၂) (ျမန္မာ၃၊၁၉၃)ျပန္လည္မွ်ေဝပါသည္။

ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား မႂကြ ထိုက္ေသာအိမ္ (၉)မ်ိဳးျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး ခရီးဦးမႀကိဳ ဆိုေသာ အိမ္၊ျမတ္ျမတ္ ႏိုးႏိုး ရွိမခိုးေသာ အိမ္၊၊ ေနရာထိုင္ခင္း မေပးေသာ အိမ္၊ ထင္ရွားရွိေသာ လႉဖြယ္ ဝတၳဳ တို႔ကို သိုဝွက္ထားေသာ အိမ္၊၊လႉဖြယ္အမ်ားရွိလ်က္ အနည္းငယ္မွ်သာ လႉေသာ အိမ္၊မြန္ျမတ္ေသာ လႉဖြယ္ဝတၳဳ ရွိပါလ်က္ မေကာင္းသည္ကို လႉေသာ အိမ္၊၊မ႐ိုမေသ ေပးလႉေသာ အိမ္၊တရားနာရန္ မခ်ဥ္းကပ္ေသာ အိမ္၊၊တရားကို ေကာင္းစြာ မနာၾကားေသာ အိမ္။(အဂၤုတၱရနိကာယ္၊၃၊၁၉၂) (ျမန္မာ၃၊၁၉၃)ျပန္လည္မွ်ေဝပါသည္။

သက်တော် ၉၈ ပျံလွန်တော်မူပြီးတာရက်ကြာပေမယ့် ပျော့ပြောင်းလွန်းလို့ ခုချိန်ထိ တမလ္လင်ချိတ်ထိုင်ပေးရနေသော ဆရာတော်ဘုရား

သက်တော် ၉၈ ပျံလွန်တော်မူပြီးတာရက်ကြာပေမယ့် ပျော့ပြောင်းလွန်းလို့ ခုချိန်ထိ တမလ္လင်ချိတ်ထိုင်ပေးရနေသော ဆရာတော်ဘုရား ဝင်သာဖူးကြည့်တော့ဗျာ ပဲခူးမြို့နယ် ကျောက်တန်းစံပြ ကျေးရွာ ပန်းပျိုးလတ်ကျောင်းတွင်သီတင်းသုံးနေထိုင်တော်မူသောသက်တော်၉၈ ဆရာတော်ဘုရားပျံလွန်တော်မူပီးနှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင်ဆရာတော်ဘုရားကြီးကိုအခုလိုတရားထိုင်တမလ္လင် ချိတ်ပီးစံချပေးလို့ရသေးတယ်သီလသမာဓိနဲ့ပြည့်စုံသော ဆရာတော်ဘုရားမလို့အခုထိခန္ဓာတခုလုံးပျော့ပျောင်းပီးအိပ်နေတဲ့အတိုင်းပါပဲအားလုံးဖူးမျှော်နိုင်ကြပါစေ။

သက်တော် ၉၈ ပျံလွန်တော်မူပြီးတာရက်ကြာပေမယ့် ပျော့ပြောင်းလွန်းလို့ ခုချိန်ထိ တမလ္လင်ချိတ်ထိုင်ပေးရနေသော ဆရာတော်ဘုရား ဝင်သာဖူးကြည့်တော့ဗျာ ပဲခူးမြို့နယ် ကျောက်တန်းစံပြ ကျေးရွာ ပန်းပျိုးလတ်ကျောင်းတွင်သီတင်းသုံးနေထိုင်တော်မူသောသက်တော်၉၈ ဆရာတော်ဘုရားပျံလွန်တော်မူပီးနှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင်ဆရာတော်ဘုရားကြီးကိုအခုလိုတရားထိုင်တမလ္လင် ချိတ်ပီးစံချပေးလို့ရသေးတယ်သီလသမာဓိနဲ့ပြည့်စုံသော ဆရာတော်ဘုရားမလို့အခုထိခန္ဓာတခုလုံးပျော့ပျောင်းပီးအိပ်နေတဲ့အတိုင်းပါပဲအားလုံးဖူးမျှော်နိုင်ကြပါစေ။

သက်တော် ၉၈ ပျံလွန်တော်မူပြီးတာရက်ကြာပေမယ့် ပျော့ပြောင်းလွန်းလို့ ခုချိန်ထိ တမလ္လင်ချိတ်ထိုင်ပေးရနေသော ဆရာတော်ဘုရား ဝင်သာဖူးကြည့်တော့ဗျာ ပဲခူးမြို့နယ် ကျောက်တန်းစံပြ ကျေးရွာ ပန်းပျိုးလတ်ကျောင်းတွင်သီတင်းသုံးနေထိုင်တော်မူသောသက်တော်၉၈ ဆရာတော်ဘုရားပျံလွန်တော်မူပီးနှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင်ဆရာတော်ဘုရားကြီးကိုအခုလိုတရားထိုင်တမလ္လင် ချိတ်ပီးစံချပေးလို့ရသေးတယ်သီလသမာဓိနဲ့ပြည့်စုံသော ဆရာတော်ဘုရားမလို့အခုထိခန္ဓာတခုလုံးပျော့ပျောင်းပီးအိပ်နေတဲ့အတိုင်းပါပဲအားလုံးဖူးမျှော်နိုင်ကြပါစေ။

သက်တော် ၉၈ ပျံလွန်တော်မူပြီးတာရက်ကြာပေမယ့် ပျော့ပြောင်းလွန်းလို့ ခုချိန်ထိ တမလ္လင်ချိတ်ထိုင်ပေးရနေသော ဆရာတော်ဘုရား ဝင်သာဖူးကြည့်တော့ဗျာ ပဲခူးမြို့နယ် ကျောက်တန်းစံပြ ကျေးရွာ ပန်းပျိုးလတ်ကျောင်းတွင်သီတင်းသုံးနေထိုင်တော်မူသောသက်တော်၉၈ ဆရာတော်ဘုရားပျံလွန်တော်မူပီးနှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင်ဆရာတော်ဘုရားကြီးကိုအခုလိုတရားထိုင်တမလ္လင် ချိတ်ပီးစံချပေးလို့ရသေးတယ်သီလသမာဓိနဲ့ပြည့်စုံသော ဆရာတော်ဘုရားမလို့အခုထိခန္ဓာတခုလုံးပျော့ပျောင်းပီးအိပ်နေတဲ့အတိုင်းပါပဲအားလုံးဖူးမျှော်နိုင်ကြပါစေ။

Zawgyi

သက္ေတာ္ ၉၈ ပ်ံလြန္ေတာ္မူၿပီးတာရက္ၾကာေပမယ့္ ေပ်ာ့ေျပာင္းလြန္းလို႔ ခုခ်ိန္ထိ တမလႅင္ခ်ိတ္ထိုင္ေပးရေနေသာ ဆရာေတာ္ဘုရား ဝင္သာဖူးၾကည့္ေတာ့ဗ်ာ ပဲခူးၿမိဳ႕နယ္ ေက်ာက္တန္းစံျပ ေက်း႐ြာ ပန္းပ်ိဳးလတ္ေက်ာင္းတြင္သီတင္းသုံးေနထိုင္ေတာ္မူေသာသက္ေတာ္၉၈ ဆရာေတာ္ဘုရားပ်ံလြန္ေတာ္မူပီးႏွစ္ရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကိုအခုလိုတရားထိုင္တမလႅင္ ခ်ိတ္ပီးစံခ်ေပးလို႔ရေသးတယ္သီလသမာဓိနဲ႔ျပည့္စုံေသာ ဆရာေတာ္ဘုရားမလို႔အခုထိခႏၶာတခုလုံးေပ်ာ့ေပ်ာင္းပီးအိပ္ေနတဲ့အတိုင္းပါပဲအားလုံးဖူးေမွ်ာ္ႏိုင္ၾကပါေစ။

သက္ေတာ္ ၉၈ ပ်ံလြန္ေတာ္မူၿပီးတာရက္ၾကာေပမယ့္ ေပ်ာ့ေျပာင္းလြန္းလို႔ ခုခ်ိန္ထိ တမလႅင္ခ်ိတ္ထိုင္ေပးရေနေသာ ဆရာေတာ္ဘုရား ဝင္သာဖူးၾကည့္ေတာ့ဗ်ာ ပဲခူးၿမိဳ႕နယ္ ေက်ာက္တန္းစံျပ ေက်း႐ြာ ပန္းပ်ိဳးလတ္ေက်ာင္းတြင္သီတင္းသုံးေနထိုင္ေတာ္မူေသာသက္ေတာ္၉၈ ဆရာေတာ္ဘုရားပ်ံလြန္ေတာ္မူပီးႏွစ္ရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကိုအခုလိုတရားထိုင္တမလႅင္ ခ်ိတ္ပီးစံခ်ေပးလို႔ရေသးတယ္သီလသမာဓိနဲ႔ျပည့္စုံေသာ ဆရာေတာ္ဘုရားမလို႔အခုထိခႏၶာတခုလုံးေပ်ာ့ေပ်ာင္းပီးအိပ္ေနတဲ့အတိုင္းပါပဲအားလုံးဖူးေမွ်ာ္ႏိုင္ၾကပါေစ။

သက္ေတာ္ ၉၈ ပ်ံလြန္ေတာ္မူၿပီးတာရက္ၾကာေပမယ့္ ေပ်ာ့ေျပာင္းလြန္းလို႔ ခုခ်ိန္ထိ တမလႅင္ခ်ိတ္ထိုင္ေပးရေနေသာ ဆရာေတာ္ဘုရား ဝင္သာဖူးၾကည့္ေတာ့ဗ်ာ ပဲခူးၿမိဳ႕နယ္ ေက်ာက္တန္းစံျပ ေက်း႐ြာ ပန္းပ်ိဳးလတ္ေက်ာင္းတြင္သီတင္းသုံးေနထိုင္ေတာ္မူေသာသက္ေတာ္၉၈ ဆရာေတာ္ဘုရားပ်ံလြန္ေတာ္မူပီးႏွစ္ရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကိုအခုလိုတရားထိုင္တမလႅင္ ခ်ိတ္ပီးစံခ်ေပးလို႔ရေသးတယ္သီလသမာဓိနဲ႔ျပည့္စုံေသာ ဆရာေတာ္ဘုရားမလို႔အခုထိခႏၶာတခုလုံးေပ်ာ့ေပ်ာင္းပီးအိပ္ေနတဲ့အတိုင္းပါပဲအားလုံးဖူးေမွ်ာ္ႏိုင္ၾကပါေစ။

သက္ေတာ္ ၉၈ ပ်ံလြန္ေတာ္မူၿပီးတာရက္ၾကာေပမယ့္ ေပ်ာ့ေျပာင္းလြန္းလို႔ ခုခ်ိန္ထိ တမလႅင္ခ်ိတ္ထိုင္ေပးရေနေသာ ဆရာေတာ္ဘုရား ဝင္သာဖူးၾကည့္ေတာ့ဗ်ာ ပဲခူးၿမိဳ႕နယ္ ေက်ာက္တန္းစံျပ ေက်း႐ြာ ပန္းပ်ိဳးလတ္ေက်ာင္းတြင္သီတင္းသုံးေနထိုင္ေတာ္မူေသာသက္ေတာ္၉၈ ဆရာေတာ္ဘုရားပ်ံလြန္ေတာ္မူပီးႏွစ္ရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကိုအခုလိုတရားထိုင္တမလႅင္ ခ်ိတ္ပီးစံခ်ေပးလို႔ရေသးတယ္သီလသမာဓိနဲ႔ျပည့္စုံေသာ ဆရာေတာ္ဘုရားမလို႔အခုထိခႏၶာတခုလုံးေပ်ာ့ေပ်ာင္းပီးအိပ္ေနတဲ့အတိုင္းပါပဲအားလုံးဖူးေမွ်ာ္ႏိုင္ၾကပါေစ။

စီးပွားရေး အဆင်မပြေဖြစ်၊ အကြွေး ပတ်လည်ဝိုင်း၊ အလုပ်မှာ အဆင်မပြေသူများအတွက်

စီးပွားရေး အဆင်မပြေဖြစ်၊ အကြွေး ပတ်လည်ဝိုင်း၊ အလုပ်မှာ အဆင်မပြေသူများအတွက်

စီးပွားရေး အဆင်မပြေဖြစ်၊ အကြွေး ပတ်လည်ဝိုင်း၊ အလုပ်မှာ အဆင်မပြေသူများအတွက်

စီးပွားရေး အဆင်မပြေဖြစ်၊ အကြွေး ပတ်လည်ဝိုင်း၊ အလုပ်မှာ အဆင်မပြေသူများအတွက် ယုံကြည်စွာ ကိုးကွယ်ကြည့်ပါ အကျိုးထူးပါသည်

ဦးရွှေအိုးဘုရား

1998 ခုနှစ်မှာ မိသားစု စီးပွားရေး ကျခဲ့တယ်။ အကြွေးတွေတင်ခဲ့တယ်။အကြွေးတင်တာ က အ ကြောင်းမဟုတ် ။ တစ်လ တစ်လ ပေးနေရတဲ့အတိုးက မသေး ။လကုန်ရင် အတိုးပေးဖို့ စိတ်ပူနေရပြီ ။ ကြုံဖူးသူများသိမှာ ပါ ။ အဲဒီ ဒုက္ခကို ။ တကယ်စိတ်ဆင်း ရဲစ ရာကောင်းပါသည် ။

အဲဒါနဲ့ 1999 မှာ အဘဆရာကြီး မင်းသိင်္ခရေးတဲ့ ဝါစိမ်းနီဦးရွှေအိုးဘုရားအကြောင်းဖတ်လိုက်ရသည်။အဲဒါနဲ့ အဲဒီ ဘုရား ထုပြီး ကိုးကွယ်ခဲ့သည်။အဘမင်းသိင်္ခ၏ အကြွေးကြေမယ် ယတြာများလုပ်ခဲ့သည် ။တိုတိုနဲ့လိုရင်းပြောရရင် ၃ လနေတော့ အကြွေးတစ်ဝက်ကြေသွားသည်။၆ လ နေတော့ အကြွေးလုံးဝ ရှင်းသွားသည် ။ ၃ နှစ်နေတော့ အိမ်ပိုင်ဝိုင်းပိုင် ကားပိုင် ဖြစ်ခဲ့ရသည် ။

ထို့နောက်မှ ဗေဒင် ယတြာကို ယုံကြည်ပြီးဗေဒင်လောကထဲ ရောက်လာခဲ့ရပါတော့သည်။အဲဒီဘုရားကိုးကွယ်ခိုင်းခဲ့သော မိတ်ဆွေများလည်း အကြွေးကြေ စီးပွားဖြစ်ကြတာကို တွေ့ ရှိရပါတယ်။ထို့ကြောင့် အဲဒီ ဘုရားအကြောင်းကိုမျှဝေပေးလိုက် ရပါတော့သည် ။ ယုံလျှင်ကြည်ပါလိမ့်မည်။ မယုံလျှင်မလုပ်ပါနဲ့ ။

ကျွန်တော့်တုန်းကတော့ မယုံပါ ။ ဒီဘုရားကိုးကွယ်ယုံ နဲ့ အဆင်ပြေမယ် ဆိုတာ မယုံပဲ လုပ်စရာ မရှိလို့ စမ်းကြည့်လိုက်တာပါ။ အ ဆင်ပြေသွားတယ်။အဘမင်းသိင်္ခ၏ မနောမယလက် ဆောင်ပေါင်းချုပ်စာအုပ်တွင်ရေး သားထားပါသည်။အင်းဝခေတ် က ဖြစ်ပါသည်။မင်း ဆရာဗားမဲ့ဆရာတော်သည်လော ကီပညာများကို တတ်ကျွမ်းပါ သည် ။

အင်းဝ မန်ကျဉ်းတန်းနေ ဦးရွှေအိုးဆိုသော သူဆင်းရဲကြီးတစ်ဦးသည် ဆရာတော်ကျောင်းသို့ အ စဉ်သဖြင့် သွားရောက်၍ ဆ ရာတော် ကိုနင်းနိတ်ပေးနေလေသည် ကြာသောအခါ ဦးရွှေအိုး၏ တံ တောင်သည် ကျွဲပခုံးများ ထ၍နေပေတော့၏။တနေ့သ၌ မင်းသားတစ်ပါးသည် ဆရာတော်ထံသို့ရောက်လာပြီးလျှင် ဆရာတော်ဘုရား အခုအခါမှာ နယ်စားကြီးရာထူး လစ်လပ်နေပါတယ်။ တပည့်တော်တို့မင်း သားက သုံးပါးရှိပါတယ်။

အဲဒီနေရာကို တပည့်တော် လိုချင်ပါတယ်ဘုရားဟု လျှောက်ထားလိုက်လျှင် ကောင်းပြီ ဒကာဟု ဆိုကာ ကွမ်းရွက်ပေါ်တွင် ထုံးဖြင့် စမရေး၍ ထိုမင်းသား အားပေးလိုက် လေ၏။ထိုသို့ပေးပြီနောက် “သုံးရက်အတွင်း ဒကာလိုချင်တဲ့ ရာထူးကိုရလိမ့်မယ်” ဟုလည်း မိန့်မှာတော်မူလိုက်လေ၏။ထိုနောက် အမတ်တဦး ရောက် လာပြန်၏။ ထိုအမတ်ကလည်း ဆရာတော်ဘုရား အမတ်ချုပ်ရာထူး လစ်လပ်နေပါပြီ။

တပည့်တော်တို့ငါးဦးဟာ အဲဒီနေရာကို ချိန်ရွယ် နေကြပါတယ်ဘုရား။တပည့်တော်ဟာ အဲဒီနေရာကို အလွန်ပဲ လိုချင်ပါတယ်ဘုရား”ဟု လျောက်ထားလျှင် ဆရာတော်သည် ထိုအမတ်အား သပြေညွန့်ခုနှစ်ညွန်ကို ဂါထာခုနှစ်အုပ် စုပ်၍ ပေးလိုက်၏။ ထို့ နောက် “ဒါယကာအမတ် ငါးရက်အတွင်း အမတ်ချုပ်ရာထူးရလိမ့်မယ်။ သွားပေတော့” ဟု ပြောလိုက် လေ၏။

မကြာမီ၌ပင် ကုန်သည်တစ်ဦး ရောက်လာလေ၏။ ထိုကုန်သည်သည်လည်း ဆရာတော်အား “ဆ ရာတော်ဘုရား တပည့်တော်ဟာ ကုန်သည်လေးဖြစ်ပါတယ်ဘု ရား ။တပည့်တော်ဟာ လုံးလဝီရိယလည်း ရှိပါတယ်။ကုန်သည်ကြီး ဖြစ်လိုလို့ဆ ရာတော်ဘုရား ကယ်မတော်မူပါ” ဟုလျောက်ထားပြန်လေ၏။

ဆ ရာတော်ကထိုကုန်သည်အားအင်း တစ်ချပ် ချီးမြင့်လိုက်ပြီးလျှင် “ကဲ ကုန်သည် ဒါယကာလေးရေ ဒီတပတ်အတွင်းမှာပဲ ကုန်တွေ အဆမတန်မြတ်စွန်းပြီးကုန် သည် ကြီးဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”ဟု မိန့်မှာတော်မူကာ လွတ်လိုက်လေ၏။ကုန် သည်လေးသည် ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာနှင့် ပြန်သွားလေ၏။ရက်မကြာမီ၌မင်းသားသည်လည်းကောင်း အမတ်သည်လည်း ကောင်း ကုန်သည်သည်လည်းကောင်း လှူဖွယ်ပစ္စည်းအ စုစုဖြင့် ဗားမဲ့ ဆရာတော်ကျေင်းသို့ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြလေ ၏။

မင်းသားကလည်း နယ်စား ကြီးဖြစ်ကြောင်း အမတ်ကလည်း အမတ်ချုပ်ဖြစ်သွာပြီဖြစ် ကြောင်း ကုန်သည်လေးကလည်း ဆရာတော် ပြောသည့်အတိုင်း တစ်ခေါက်ထဲ၌ပင် ကုန်သည်ကြီးဘဝသို့ရောက်သွားပြီ ဖြစ် ကြောင်းပြောလေ၏။ထို့ နောက် ဆရာတော်အား ကန် တော့၍ ပြန် သွားကြလေ၏။ထိုအခါ ဆရာတော်၏ကျောကို တတောင်ဖြင့် ကျိတ်ပေးနေသော ဦးရွှေအိုးက “အရှင်ဘုရားကို တတောင်နဲ့ကျိတ်ပေးလို့ တ ပည့်တော် တံတောင်ဟာ ကျွဲပုခုံးတွေ ဖြစ်နေပါပြီ။

တပည့်တော်လောက် ဆင်းရဲတဲ့ လူဟာ အင်းဝ တစ်ပြည်လုံးမှာတောင် မဟုတ်ဘူး။ မန်ကျည်းတန်း တစ်တန်းလုံးမှာလည်း တပည့်တော် အ ဆင်းရဲဆုံးပါပဲ။ဆန်ကွဲနဲ့မန် ကျည်း ရွက်နဲ့ ပြုတ်သောက်နေ ရတာကြာပါပြီဘုရား။ တ ပည့်တော်ကို ကြီးပွားချမ်းသာအောင် ဘာလို့ မလုပ် ပေးတာလဲဘု ရား ”ဟု ရဲဝံ့ပြတ်သားစွာ လျှေက်တင်လေ၏။

ထိုအခါ ဗားမဲ့ဆရာတော်က ” နင် ငါ့ဆီမှာ ဘယ်နှစ်ခါများ တောင်းဖူးသလဲ။နင့်ဟာနင်နင်းပေးတယ်။ နှိပ်ပေးတယ်။ အဲဒီအတွက်နင် ကု သိုလ်တွေ ရနေပြီပဲ ။တို့လော ကီပညာက မတောင်းရင် မပေးရဘူး။ နင် မတောင်းတော့ ငါက မပေးဘူးပေါ့။ ”ဟု မိန့်လိုက်လျင် ဦးရွှေအိုးက “တောင်းမှ ပေးမယ်ဆိုရင်လည်း အခုပေးပါ။ တ ပည့်တော် သူဌေးဖြစ်ချင်ပါတယ်

ဘု ရား”ပြောလေ၏။ ထိုအခါ ဗားမဲ့ဆရာတော်က ပြဲုးရယ်လျက် “အေးအေး နင့်ဘုရားစင်မှာ ကျွန်းသားနဲ့ ဘုရားဆင်းတုတော်ထုပါ။ အနည်းဆုံး၆ လက်မ ရှိရမယ်။အဲ ဒီ ဆင်းတုတော်မှာ သင်္ကန်းတော်ကို အနီရဲရဲ ဆေးပြန်ချယ်။ ပလ္လင်တော်ကိုတော့ အစိမ်းရောင်တောက်တောက် ဆေးချယ်ခေါင်း တော်မျက်နှာတော် လက်ဝါးတော်ကိုတော့ တတ်နိုင်ရင် ရွှေချ။ မ တတ်နိုင်ရင် အဝါရောင် တောက် တောက်ကို ချယ် ။ပြီတော့

{ ဧဝံ အစိန္တိယာ ဗုဒ္ဓါ ၊ ဗုဒ္ဓ ဂုဏာ အစိန္တိယာ

အစိန္တိယေ ပသန္နနံ ၊ ဝိပါကော ဟောတု မမ အစိန္တိယော။}

ဒီဂါထာနဲ့ နေ့စဉ်ရေချမ်း ဆွမ်းတော် အမွှေး ပန်း စသည်တို့ကို ကပ်လှူပြီး ချမ်းသာအောင်ဆုတောင်းပေတော့ဟု မိန့်လိုက်လေ ၏။ဦးရွှေအိုးလည်း ထိုစကားကိုကြားလျှင် ဆရာတော်အား ကန် တော့ဦးချ၍ အိမ်သို့ပြန်ပြေးလေ ၏။အိမ်သို့ပြန်ရောက်လျင် ဆ ရာတော်မှာ လိုက်သည့်အတိုင်း အဝါ ၊ အစိမ်း ၊ အနီတိုကို ချယ်ရန် ဆေးချယ်တတ်သူထံသို့ သွားရောက်၍ အကူအညီတောင်းလေ၏။ ဆေးချယ်တတ်သူလည်း ဦးရွှေအိုးအားသ နား၍ အခမဲ့ ချယ်သပေးလိုက်လေ၏။

ထိုနေ့မှစ၍ ဦးရွှေအိုးသည် ဆ ရာတော်မှာသည့် အတိုင်းပြုလုပ်၍ ဆင်းတုတော်ကို ကိုးကွယ်ခဲ့လေသည်။ တစ်ပါတ်မျှကြာသော အခါ မည်သို့ဖြစ်သည်မသိ။ငွေ ကြေးရှိသူတို့သည် ဦးရွှေအိုးကြီးအား ယုံကြည် စိတ်ချရသည်ဆိုကာ ငွေများပေး၍ အလုပ်များစေခိုင်းကြလေ၏။ ဤသို့နှင့်ပင် ဦးရွှေအိုးကြီးသည် အလုပ်နှင့်ငွေများ ရရှိလာလေ၏။ အကျိုးပေးကား မြန်လှ၏။

သုံးနှစ်မျှ ကြာသောအခါ အင်းဝမန်ကျည်းတန်းတွင် ဆန်ကွဲကြို၍ သောက်နေရသော သူဆင်းရဲကြီးငရွှေအိုးအား သူကြွယ်ကြီး ဦးရွှေအိုးဘွဲ့ကို အင်းဝဘုရင်ကိုယ်တိုင် ချီးမြင့်ခဲ့လေ၏။ဦးရွှေအိုးမှ ဆင်းသက်သော မျိုးဆက်ခုနှစ်ဆက်တိုင်တိုင် ထိုဆင်းတုတော်ကို ကိုး ကွယ်ခဲကြလေ၏။ ထိုခုနှစ်ဆက်လုံးအားလည်း ဘုရင်မင်းမြတ် သည် သူကြွယ်ဘွဲ့ကို ချီးမြင့်ခဲ့ရသည်ချည်းဖြစ်၏။

Zawgyi

စီးပြားေရး အဆင္မေျပျဖစ္၊ အေႂကြး ပတ္လည္ဝိုင္း၊ အလုပ္မွာ အဆင္မေျပသူမ်ားအတြက္

စီးပြားေရး အဆင္မေျပျဖစ္၊ အေႂကြး ပတ္လည္ဝိုင္း၊ အလုပ္မွာ အဆင္မေျပသူမ်ားအတြက္

စီးပြားေရး အဆင္မေျပျဖစ္၊ အေႂကြး ပတ္လည္ဝိုင္း၊ အလုပ္မွာ အဆင္မေျပသူမ်ားအတြက္ ယုံၾကည္စြာ ကိုးကြယ္ၾကည့္ပါ အက်ိဳးထူးပါသည္

ဦးေ႐ႊအိုးဘုရား

1998 ခုႏွစ္မွာ မိသားစု စီးပြားေရး က်ခဲ့တယ္။ အေႂကြးေတြတင္ခဲ့တယ္။အေႂကြးတင္တာ က အ ေၾကာင္းမဟုတ္ ။ တစ္လ တစ္လ ေပးေနရတဲ့အတိုးက မေသး ။လကုန္ရင္ အတိုးေပးဖို႔ စိတ္ပူေနရၿပီ ။ ႀကဳံဖူးသူမ်ားသိမွာ ပါ ။ အဲဒီ ဒုကၡကို ။ တကယ္စိတ္ဆင္း ရဲစ ရာေကာင္းပါသည္ ။

အဲဒါနဲ႔ 1999 မွာ အဘဆရာႀကီး မင္းသိခၤေရးတဲ့ ဝါစိမ္းနီဦးေ႐ႊအိုးဘုရားအေၾကာင္းဖတ္လိုက္ရသည္။အဲဒါနဲ႔ အဲဒီ ဘုရား ထုၿပီး ကိုးကြယ္ခဲ့သည္။အဘမင္းသိခၤ၏ အေႂကြးေၾကမယ္ ယၾတာမ်ားလုပ္ခဲ့သည္ ။တိုတိုနဲ႔လိုရင္းေျပာရရင္ ၃ လေနေတာ့ အေႂကြးတစ္ဝက္ေၾကသြားသည္။၆ လ ေနေတာ့ အေႂကြးလုံးဝ ရွင္းသြားသည္ ။ ၃ ႏွစ္ေနေတာ့ အိမ္ပိုင္ဝိုင္းပိုင္ ကားပိုင္ ျဖစ္ခဲ့ရသည္ ။

ထို႔ေနာက္မွ ေဗဒင္ ယၾတာကို ယုံၾကည္ၿပီးေဗဒင္ေလာကထဲ ေရာက္လာခဲ့ရပါေတာ့သည္။အဲဒီဘုရားကိုးကြယ္ခိုင္းခဲ့ေသာ မိတ္ေဆြမ်ားလည္း အေႂကြးေၾက စီးပြားျဖစ္ၾကတာကို ေတြ႕ ရွိရပါတယ္။ထို႔ေၾကာင့္ အဲဒီ ဘုရားအေၾကာင္းကိုမွ်ေဝေပးလိုက္ ရပါေတာ့သည္ ။ ယုံလွ်င္ၾကည္ပါလိမ့္မည္။ မယုံလွ်င္မလုပ္ပါနဲ႔ ။

ကြၽန္ေတာ့္တုန္းကေတာ့ မယုံပါ ။ ဒီဘုရားကိုးကြယ္ယုံ နဲ႔ အဆင္ေျပမယ္ ဆိုတာ မယုံပဲ လုပ္စရာ မရွိလို႔ စမ္းၾကည့္လိုက္တာပါ။ အ ဆင္ေျပသြားတယ္။အဘမင္းသိခၤ၏ မေနာမယလက္ ေဆာင္ေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္တြင္ေရး သားထားပါသည္။အင္းဝေခတ္ က ျဖစ္ပါသည္။မင္း ဆရာဗားမဲ့ဆရာေတာ္သည္ေလာ ကီပညာမ်ားကို တတ္ကြၽမ္းပါ သည္ ။

အင္းဝ မန္က်ဥ္းတန္းေန ဦးေ႐ႊအိုးဆိုေသာ သူဆင္းရဲႀကီးတစ္ဦးသည္ ဆရာေတာ္ေက်ာင္းသို႔ အ စဥ္သျဖင့္ သြားေရာက္၍ ဆ ရာေတာ္ ကိုနင္းနိတ္ေပးေနေလသည္ ၾကာေသာအခါ ဦးေ႐ႊအိုး၏ တံ ေတာင္သည္ ကြၽဲပခုံးမ်ား ထ၍ေနေပေတာ့၏။တေန႔သ၌ မင္းသားတစ္ပါးသည္ ဆရာေတာ္ထံသို႔ေရာက္လာၿပီးလွ်င္ ဆရာေတာ္ဘုရား အခုအခါမွာ နယ္စားႀကီးရာထူး လစ္လပ္ေနပါတယ္။ တပည့္ေတာ္တို႔မင္း သားက သုံးပါးရွိပါတယ္။

အဲဒီေနရာကို တပည့္ေတာ္ လိုခ်င္ပါတယ္ဘုရားဟု ေလွ်ာက္ထားလိုက္လွ်င္ ေကာင္းၿပီ ဒကာဟု ဆိုကာ ကြမ္း႐ြက္ေပၚတြင္ ထုံးျဖင့္ စမေရး၍ ထိုမင္းသား အားေပးလိုက္ ေလ၏။ထိုသို႔ေပးၿပီေနာက္ “သုံးရက္အတြင္း ဒကာလိုခ်င္တဲ့ ရာထူးကိုရလိမ့္မယ္” ဟုလည္း မိန႔္မွာေတာ္မူလိုက္ေလ၏။ထိုေနာက္ အမတ္တဦး ေရာက္ လာျပန္၏။ ထိုအမတ္ကလည္း ဆရာေတာ္ဘုရား အမတ္ခ်ဳပ္ရာထူး လစ္လပ္ေနပါၿပီ။

တပည့္ေတာ္တို႔ငါးဦးဟာ အဲဒီေနရာကို ခ်ိန္႐ြယ္ ေနၾကပါတယ္ဘုရား။တပည့္ေတာ္ဟာ အဲဒီေနရာကို အလြန္ပဲ လိုခ်င္ပါတယ္ဘုရား”ဟု ေလ်ာက္ထားလွ်င္ ဆရာေတာ္သည္ ထိုအမတ္အား သေျပၫြန႔္ခုႏွစ္ၫြန္ကို ဂါထာခုႏွစ္အုပ္ စုပ္၍ ေပးလိုက္၏။ ထို႔ ေနာက္ “ဒါယကာအမတ္ ငါးရက္အတြင္း အမတ္ခ်ဳပ္ရာထူးရလိမ့္မယ္။ သြားေပေတာ့” ဟု ေျပာလိုက္ ေလ၏။

မၾကာမီ၌ပင္ ကုန္သည္တစ္ဦး ေရာက္လာေလ၏။ ထိုကုန္သည္သည္လည္း ဆရာေတာ္အား “ဆ ရာေတာ္ဘုရား တပည့္ေတာ္ဟာ ကုန္သည္ေလးျဖစ္ပါတယ္ဘု ရား ။တပည့္ေတာ္ဟာ လုံးလဝီရိယလည္း ရွိပါတယ္။ကုန္သည္ႀကီး ျဖစ္လိုလို႔ဆ ရာေတာ္ဘုရား ကယ္မေတာ္မူပါ” ဟုေလ်ာက္ထားျပန္ေလ၏။

ဆ ရာေတာ္ကထိုကုန္သည္အားအင္း တစ္ခ်ပ္ ခ်ီးျမင့္လိုက္ၿပီးလွ်င္ “ကဲ ကုန္သည္ ဒါယကာေလးေရ ဒီတပတ္အတြင္းမွာပဲ ကုန္ေတြ အဆမတန္ျမတ္စြန္းၿပီးကုန္ သည္ ႀကီးျဖစ္သြားလိမ့္မယ္”ဟု မိန႔္မွာေတာ္မူကာ လြတ္လိုက္ေလ၏။ကုန္ သည္ေလးသည္ ဝမ္းေျမာက္ ဝမ္းသာႏွင့္ ျပန္သြားေလ၏။ရက္မၾကာမီ၌မင္းသားသည္လည္းေကာင္း အမတ္သည္လည္း ေကာင္း ကုန္သည္သည္လည္းေကာင္း လႉဖြယ္ပစၥည္းအ စုစုျဖင့္ ဗားမဲ့ ဆရာေတာ္ေက်င္းသို႔ျပန္လည္ ေရာက္ရွိလာၾကေလ ၏။

မင္းသားကလည္း နယ္စား ႀကီးျဖစ္ေၾကာင္း အမတ္ကလည္း အမတ္ခ်ဳပ္ျဖစ္သြာၿပီျဖစ္ ေၾကာင္း ကုန္သည္ေလးကလည္း ဆရာေတာ္ ေျပာသည့္အတိုင္း တစ္ေခါက္ထဲ၌ပင္ ကုန္သည္ႀကီးဘဝသို႔ေရာက္သြားၿပီ ျဖစ္ ေၾကာင္းေျပာေလ၏။ထို႔ ေနာက္ ဆရာေတာ္အား ကန္ ေတာ့၍ ျပန္ သြားၾကေလ၏။ထိုအခါ ဆရာေတာ္၏ေက်ာကို တေတာင္ျဖင့္ က်ိတ္ေပးေနေသာ ဦးေ႐ႊအိုးက “အရွင္ဘုရားကို တေတာင္နဲ႔က်ိတ္ေပးလို႔ တ ပည့္ေတာ္ တံေတာင္ဟာ ကြၽဲပုခုံးေတြ ျဖစ္ေနပါၿပီ။

တပည့္ေတာ္ေလာက္ ဆင္းရဲတဲ့ လူဟာ အင္းဝ တစ္ျပည္လုံးမွာေတာင္ မဟုတ္ဘူး။ မန္က်ည္းတန္း တစ္တန္းလုံးမွာလည္း တပည့္ေတာ္ အ ဆင္းရဲဆုံးပါပဲ။ဆန္ကြဲနဲ႔မန္ က်ည္း ႐ြက္နဲ႔ ျပဳတ္ေသာက္ေန ရတာၾကာပါၿပီဘုရား။ တ ပည့္ေတာ္ကို ႀကီးပြားခ်မ္းသာေအာင္ ဘာလို႔ မလုပ္ ေပးတာလဲဘု ရား ”ဟု ရဲဝံ့ျပတ္သားစြာ ေလွ်က္တင္ေလ၏။

ထိုအခါ ဗားမဲ့ဆရာေတာ္က ” နင္ ငါ့ဆီမွာ ဘယ္ႏွစ္ခါမ်ား ေတာင္းဖူးသလဲ။နင့္ဟာနင္နင္းေပးတယ္။ ႏွိပ္ေပးတယ္။ အဲဒီအတြက္နင္ ကု သိုလ္ေတြ ရေနၿပီပဲ ။တို႔ေလာ ကီပညာက မေတာင္းရင္ မေပးရဘူး။ နင္ မေတာင္းေတာ့ ငါက မေပးဘူးေပါ့။ ”ဟု မိန႔္လိုက္လ်င္ ဦးေ႐ႊအိုးက “ေတာင္းမွ ေပးမယ္ဆိုရင္လည္း အခုေပးပါ။ တ ပည့္ေတာ္ သူေဌးျဖစ္ခ်င္ပါတယ္

ဘု ရား”ေျပာေလ၏။ ထိုအခါ ဗားမဲ့ဆရာေတာ္က ၿပဲုးရယ္လ်က္ “ေအးေအး နင့္ဘုရားစင္မွာ ကြၽန္းသားနဲ႔ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ထုပါ။ အနည္းဆုံး၆ လက္မ ရွိရမယ္။အဲ ဒီ ဆင္းတုေတာ္မွာ သကၤန္းေတာ္ကို အနီရဲရဲ ေဆးျပန္ခ်ယ္။ ပလႅင္ေတာ္ကိုေတာ့ အစိမ္းေရာင္ေတာက္ေတာက္ ေဆးခ်ယ္ေခါင္း ေတာ္မ်က္ႏွာေတာ္ လက္ဝါးေတာ္ကိုေတာ့ တတ္ႏိုင္ရင္ ေ႐ႊခ်။ မ တတ္ႏိုင္ရင္ အဝါေရာင္ ေတာက္ ေတာက္ကို ခ်ယ္ ။ၿပီေတာ့

{ ဧဝံ အစိႏၲိယာ ဗုဒၶါ ၊ ဗုဒၶ ဂုဏာ အစိႏၲိယာ

အစိႏၲိေယ ပသႏၷနံ ၊ ဝိပါေကာ ေဟာတု မမ အစိႏၲိေယာ။}

ဒီဂါထာနဲ႔ ေန႔စဥ္ေရခ်မ္း ဆြမ္းေတာ္ အေမႊး ပန္း စသည္တို႔ကို ကပ္လႉၿပီး ခ်မ္းသာေအာင္ဆုေတာင္းေပေတာ့ဟု မိန႔္လိုက္ေလ ၏။ဦးေ႐ႊအိုးလည္း ထိုစကားကိုၾကားလွ်င္ ဆရာေတာ္အား ကန္ ေတာ့ဦးခ်၍ အိမ္သို႔ျပန္ေျပးေလ ၏။အိမ္သို႔ျပန္ေရာက္လ်င္ ဆ ရာေတာ္မွာ လိုက္သည့္အတိုင္း အဝါ ၊ အစိမ္း ၊ အနီတိုကို ခ်ယ္ရန္ ေဆးခ်ယ္တတ္သူထံသို႔ သြားေရာက္၍ အကူအညီေတာင္းေလ၏။ ေဆးခ်ယ္တတ္သူလည္း ဦးေ႐ႊအိုးအားသ နား၍ အခမဲ့ ခ်ယ္သေပးလိုက္ေလ၏။

ထိုေန႔မွစ၍ ဦးေ႐ႊအိုးသည္ ဆ ရာေတာ္မွာသည့္ အတိုင္းျပဳလုပ္၍ ဆင္းတုေတာ္ကို ကိုးကြယ္ခဲ့ေလသည္။ တစ္ပါတ္မွ်ၾကာေသာ အခါ မည္သို႔ျဖစ္သည္မသိ။ေငြ ေၾကးရွိသူတို႔သည္ ဦးေ႐ႊအိုးႀကီးအား ယုံၾကည္ စိတ္ခ်ရသည္ဆိုကာ ေငြမ်ားေပး၍ အလုပ္မ်ားေစခိုင္းၾကေလ၏။ ဤသို႔ႏွင့္ပင္ ဦးေ႐ႊအိုးႀကီးသည္ အလုပ္ႏွင့္ေငြမ်ား ရရွိလာေလ၏။ အက်ိဳးေပးကား ျမန္လွ၏။

သုံးႏွစ္မွ် ၾကာေသာအခါ အင္းဝမန္က်ည္းတန္းတြင္ ဆန္ကြဲႀကိဳ၍ ေသာက္ေနရေသာ သူဆင္းရဲႀကီးငေ႐ႊအိုးအား သူႂကြယ္ႀကီး ဦးေ႐ႊအိုးဘြဲ႕ကို အင္းဝဘုရင္ကိုယ္တိုင္ ခ်ီးျမင့္ခဲ့ေလ၏။ဦးေ႐ႊအိုးမွ ဆင္းသက္ေသာ မ်ိဳးဆက္ခုႏွစ္ဆက္တိုင္တိုင္ ထိုဆင္းတုေတာ္ကို ကိုး ကြယ္ခဲၾကေလ၏။ ထိုခုႏွစ္ဆက္လုံးအားလည္း ဘုရင္မင္းျမတ္ သည္ သူႂကြယ္ဘြဲ႕ကို ခ်ီးျမင့္ခဲ့ရသည္ခ်ည္းျဖစ္၏။

တရွာလုံးချဲပေါက်တဲ့ဖြစ်ရပ် (ဒိုင်ကိုထွက်ပြေးစေလောက်တဲ့ ရွာလုံးကျွတ်ကံကောင်းမှုကြီး )

တရွာလုံးချဲပေါက်တဲ့ဖြစ်ရပ် (ဒိုင်ကိုထွက်ပြေးစေလောက်တဲ့ ရွာလုံးကျွတ်ကံကောင်းမှုကြီး )

ထိုင်းနိုင်ငံမြောက်ပိုင်းက လန်းပန်းခရိုင်နဲ့ ခရိုင်ချင်းကပ်လျက်ဖြစ်တဲ့ဖရဲ့ခရိုင်မှာ ဒီအပတ်ထွက်သွားတဲ့ ထီနောက်ပိတ် ၃ လုံးဂဏန်းကို တစ်ရွာလုံးလိုက်ထိုးရာက ရွာလုံးကျွတ်ပေါက်ကြရာ ဒိုင်ကမလျော်နိုင်တော့တာကြောင့် ရုန်းရင်းဆံခတ်ဖြစ် ပွားခဲ့ကြောင်းသိရပါတယ်။

ရွာလုံးကျွတ်ပေါက်ခဲ့ကြတဲ့ ချဲလျော်ကြေးစုစုပေါင်းဟာ ဘတ်ငွေ ၇၄ သန်းခန့်ထိရှိတယ်လို့ သိရပါတယ်။ အဲဒီမှာမှ အချို့ဒိုင်တွေကတော့ ထက်ဝက်လျော်ပေးပေမယ့် ဒိုင်အတော်များများဟာ မလျော်နိုင်ကြတာကြောင့် ရွာသားတွေဟာ ချဲဒိုင်တွေရဲ့အိမ်ကိုဝိုင်းထားကြရာမှ ရဲတွေသွားရောက်ဖြေရှင်းပေးခဲ့ရတယ်လို့သိရပါတယ်။

ရွာထဲကရွာသားတစ်ဦးဟာ ပါကျဲရိုးကားအသစ်ဝယ်ရာက ကားလိုင်စင်နံပါတ်ကို လိုက်ထိုးကြတာဖြစ်တယ်လို့သိရပါတယ်။ အဲဒီကစပြီး ချဲဂဏန်းဟာစတင်ပျံ့နှံ့ခဲ့ရာက ရွာလုံးကျွတ်ချဲပေါက်ခဲ့ကြတာပါ။

ထိုင်းနိုင်ငံမှာ ၆ လုံးထီကြီးသာ တရားဝင်ဖြစ်ပေမယ့် အနယ်နယ်အရပ်ရပ်မှာ ၃ လုံးထီတွေဟာ နယ်မြေခံတွေရဲ့နားလည်မှု့နဲ့ရောင်းချနေကြတာပါ။ ထိုင်းအစိုးရကတော့ ၃ လုံးထီဖမ်းမိပါက ထောင်ဒဏ် ၃ နှစ်နှင့် ၅ ထောင်ထက်မကျော်တဲ့ ဒဏ်ငွေချမှတ်နိုင်ကြောင်းလည်း ဥပဒေထားရှိထားပါတယ်။

Zawgyi

တ႐ြာလုံးခ်ဲေပါက္တဲ့ျဖစ္ရပ္ (ဒိုင္ကိုထြက္ေျပးေစေလာက္တဲ့ ႐ြာလုံးကြၽတ္ကံေကာင္းမႈႀကီး )

ထိုင္းႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္းက လန္းပန္းခ႐ိုင္နဲ႔ ခ႐ိုင္ခ်င္းကပ္လ်က္ျဖစ္တဲ့ဖရဲ႕ခ႐ိုင္မွာ ဒီအပတ္ထြက္သြားတဲ့ ထီေနာက္ပိတ္ ၃ လုံးဂဏန္းကို တစ္႐ြာလုံးလိုက္ထိုးရာက ႐ြာလုံးကြၽတ္ေပါက္ၾကရာ ဒိုင္ကမေလ်ာ္ႏိုင္ေတာ့တာေၾကာင့္ ႐ုန္းရင္းဆံခတ္ျဖစ္ ပြားခဲ့ေၾကာင္းသိရပါတယ္။

႐ြာလုံးကြၽတ္ေပါက္ခဲ့ၾကတဲ့ ခ်ဲေလ်ာ္ေၾကးစုစုေပါင္းဟာ ဘတ္ေငြ ၇၄ သန္းခန႔္ထိရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အဲဒီမွာမွ အခ်ိဳ႕ဒိုင္ေတြကေတာ့ ထက္ဝက္ေလ်ာ္ေပးေပမယ့္ ဒိုင္အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ မေလ်ာ္ႏိုင္ၾကတာေၾကာင့္ ႐ြာသားေတြဟာ ခ်ဲဒိုင္ေတြရဲ႕အိမ္ကိုဝိုင္းထားၾကရာမွ ရဲေတြသြားေရာက္ေျဖရွင္းေပးခဲ့ရတယ္လို႔သိရပါတယ္။

႐ြာထဲက႐ြာသားတစ္ဦးဟာ ပါက်ဲ႐ိုးကားအသစ္ဝယ္ရာက ကားလိုင္စင္နံပါတ္ကို လိုက္ထိုးၾကတာျဖစ္တယ္လို႔သိရပါတယ္။ အဲဒီကစၿပီး ခ်ဲဂဏန္းဟာစတင္ပ်ံ႕ႏွံ႔ခဲ့ရာက ႐ြာလုံးကြၽတ္ခ်ဲေပါက္ခဲ့ၾကတာပါ။

ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ၆ လုံးထီႀကီးသာ တရားဝင္ျဖစ္ေပမယ့္ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွာ ၃ လုံးထီေတြဟာ နယ္ေျမခံေတြရဲ႕နားလည္မႈ႕နဲ႔ေရာင္းခ်ေနၾကတာပါ။ ထိုင္းအစိုးရကေတာ့ ၃ လုံးထီဖမ္းမိပါက ေထာင္ဒဏ္ ၃ ႏွစ္ႏွင့္ ၅ ေထာင္ထက္မေက်ာ္တဲ့ ဒဏ္ေငြခ်မွတ္ႏိုင္ေၾကာင္းလည္း ဥပေဒထားရွိထားပါတယ္။

လတ်တလော ရေပန်းစားနေတဲ့ မြမြ ဆိုတာ

လတ္တေလာ ေရပန္းစားေနတဲ့ ျမၿမ ဆိုတာ

မြမြ သည် လှ၏ ။ အသက် ၁၉ နှစ်အရွယ် မြမြဆိုသောကလေးမလေးသည် မြို့ကြီးသူများ နည်းတူ အသားအရေမှာ ဖြူဖွေး နုဖတ်လွန်းလှသည်။ကိုဘမောင် အိမ်သို့ မြမြ စရောက်သည့် နေ့တွင် မြမြသည် တစ်စုံတစ်ခုအား စိုးရွံ့နေသဖွယ်ထင်ရသည်။အိမ်ဖော်မလေး မြမြ ၏ မျက်နှာ အချိုးအစားလေးအား ကိုဘမောင် ဆိုဖာမှ ထိုင်ကာ သေချာအကဲခေတ်နေသည်။မြမြသည် ခေါင်းကိုသာ ငုံ့မြဲတိုင်းငုံ့ထား၏။

“မစော ကလေးမလေး နာမည်က”

မစောဆိုသော အိမ်ဖော်ပွဲစားမိန်းမကြီးသည် မြမြ ၏လက်အားစုပ်ကိုင်ကာ ကိုဘမောင်အား သွက်လက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“မြမြ ပါ ကိုဘမောင် .. ကလေးမလေးကိုတော့ ကျွန်မအာမခံပါတယ်ရှင်”

“ဒါတော့ ကျုပ် ခင်များစေတနာ နားလည်ပါတယ် မစောရယ် ပြသနာမှ မဟုတ်တာ”

မြမြသည် အဆီဝင်းနေသော ကိုဘမောင် မျက်နှာအား မော့ကြည့်လိုက်သည်။ကိုဘမောင်သည် နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းတောာ အပြုံးမျိုးဖြင့် ဆီးကြိုလိုက်တော့ မြမြ ရင်ထဲ နွေးကနဲ ဖြစ်သွား၏။

“မြမြ အသက်က ၁၉ ဆို ဟုတ်သလား”

“ဟုတ်…..ဟုတ်”

မြမြသည် လေသံခပ်တိုးတိုးဖြင့် ပြန်ဖြေကာ ကိုဘမောင်မေးခွန်းအား ခေါင်းလေးညိတ်ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ထိုအချိန် မစောသည် ကိုဘမောင်အား စကားဝင်ထောက်ပေးသည်။

“မြမြ တို့ ရွာက ဧရာဝတီ တိုင်းထဲကပဲ ကိုဘမောင် .. သူ့မိဘတွေက နေမကောင်းတော့ ဆေးဖိုးဝါးခ နေနေသာသာ စားဖို့တောင်အနိုင်နိုင်ဖြစ်နေတာမို့ ကျွန်မကပဲ ကူညီတဲ့သဘောပါ”

“အာ.. ဒါ ကူညီကောင်းမဲ့ အရာပါ မစောရဲ့ .. ကျုပ်တို့မြန်မာတွေဟာ ကူညီရိုင်းပင်းတဲ့နေရာမှာ ကမ္ဘာမှာ နံပါတ် တစ် မဟုတ်လား”

“ဒါပေါ့ရှင် ဟွင်းဟွင်း”

မစော၏ ပါးစပ်ကြီးပိတ်ပြီး ရယ်သံကြောင့် ကိုဘမောင်ကလေး မေးလေးပွတ်ရင်း လိုက်ရယ်ဖြစ်ခဲ့သည်။မြမြ ကိုဘမောင် အိမ်သို့ ရောက်လာသည်မှာ ဒီနေ့နှင့်ဆို တစ်လ ပြည့်ပြီ ဖြစ်သည်။ကိုဘမောင် ဆိုသော လူကြီးသည် မြမြ အပေါ်ကောင်း၏ ။ အဝတ်အစားများ အသုံးအဆောင်များအား မြမြ အတွက် ရံဖန်ရံခါ အများအပြား ဝယ်လာတက်သည်။ကိုဘမောင်ဆိုသော လူကြီး၏ အလုပ်ကတော့ မြမြကြားဖူးသည်မှာ ကားပွဲစား ဆိုသလား ကြားဖူးနားဝရှိသည်။

ပွဲစားတို့မည် ပွဲလေးအောင်ရင် မူးလာတက်သည့် သဘာဝရှိတာမို့ မြမြ မှာ ထိုအချိန် ဆို စိတ်ညစ်ရတက်သည်။တစ်ခါတရံ အိမ်တံခါးဖွင့်ပေးသည့် တပြိုင်နက် မြမြ ၏ ပါးလေးအား ကိုမောင်သည် အားနဲ့ ဖိနမ်းတက်သည်။ထိုအချိန်မျိုးဆို မြမြ ရှက်သည်။ဘာရယ် ကြောင့် မှန်းမသိ မြမြ ရင်ခုန်သံတွေ ဗလောင်ဆူလာသည်။

စနေမိုးသည် ရွာလိုက် တိတ်လိုက်ဖြင့် ပျင်းရိဖွယ် ကောင်းလှသည်။မြန်မာဆိုရိုး စကားပုံ ရှိသည်မဟုတ်လော စနေမိုးဆိုတာ သူဌေးမိုးပဲ တဲ့ ဆိုသော စကားဖြစ်သည်။မြမြသည် ကိုဘမာင် ပြန်အလာကို စောင့်နေသည်။ညသည် ပုဇဉ်းအော်သံ ဖားအော်သံများနှင့်အတူ စိုစွတ်စွာ တိတ်ဆိတ်လှလွန်းသည်။

“ကျွီ”

အိမ်ရှေ့ သံပန်းတံခါးဖွင့်ကြားသည့် တပြိုင်နက် မြမြ သည် မီးပူတိုက်လက်စအား ရပ်ကာ အိမ်မကြီးတံခါးဖွင့်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

“မြမြ”

“မြမြ ရေ… ကိုကြီး ပြန်လာပြီလေ”

မြမြသည် အိမ်မကြီး ဂျလက်အား ဖွင့်သည့်တပြိုင်နက် အရက်နံ့များနှင့်အတူ ကိုဘမောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် မြမြ ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပြိုဆင်းလာသည်။

“အကိုကြီး ဘာလို့ အဲ့လောက်သောက်လာရတာလဲ”

“ဂွင်ကျော်ခံရလို့ မြရဲ့ .. Sorry Sorry မြ ”

ကိုဘမာင်သည် မြမြ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ အားယူစွာ ကုန်းထလိုက်သည်။ထို့နောက် ယိုင်တိယိုင်တိုင်ဖြင့် ထမင်းစားခန်းသို့ လျှောက်သွားသည်။မြမြသည် ကိုဘမောင်၏ နောက်မှ တိတ်ဆိတ်စွာ ကပ်လိုက်လာသည်။စနေမိုး၏ ရိုက်ခတ်သံများသည် အိမ်ခေါင်းမိုးသွပ်ပေါ်သို့ တဂျောင်းဂျောင်းဖြင့် ရိုက်ခတ်သံ ကြားရသည်။

ကိုဘမောင်သည် ရေခဲသေတ္တာထဲမှ ဂျော်နီ တံဆိပ် အရက် ပုလင်းကို ထုတ်ကာ ထမင်းစားစားပွဲ ပေါ် တင်လိုက်သည်။

“မြမြ စားစရာဘာရှိလဲ”

“ဟိုဟို ကြက်သားကြော် ရှိတယ်ကိုကြီး”

မြမြသည် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် အုပ်ဆောင်းထဲမှ ကြက်သားကြော်ပန်ကန်အား ကိုဘမောင်ရှေ့သို့ ချပေးလိုက်သည်။

“ကိုကြီး”

မြမြ၏ ခေါ်သံကြောင့် ကိုဘမောင်သည် စင်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ပင့်ကြည့်လိုက်သည်။ယနေ့မှ မြမြသည် ပိုပြီး စွဲဆောင်မှု့ရှိသယောင် ထင်ရသည်။ထဘီကို ကျစ်နေအောင်ဝတ်ထားသည့် မြမြ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကောက်ကြောင်းသည် ထင်းလင်းနေအောင် ပေါ်လွင်လှသည်။

“ပြောလေ မြမြ”

“ဟိုလေ ဖေကြီး အသည်းအသန်ဖြစ်နေလို့ ဆေးရုံတင်နေရတယ်”

“အင်း”

ကိုဘမောင်သည် ဝီစကီ အနည်းငယ်အားမော့သောက်လိုက်သည်။

“ဘယ်လောက်လိုတာလဲ မြမြ”

“ငါးသိန်းထဲပါ”

ကိုဘမောင်သည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးဖြင့် ယိုင်ထိုးကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်ချသွားသည်။

“မြမြ”

အိပ်ခန်းထဲမှ ကိုဘမောင် ၏ ခေါ်သံကြောင့် မြမြသည် ဖြေးညှင်းစွာ ဝင်လိုက်သည်။ကိုဘမောင်သည် ကုတင်ဒေါင့်စွန်း၌ ထိုင်ကာ ငါးထောက်တန်ပိုက်ဆံ အထပ်လိုက်ကို ကိုက်ထားသည်။

“ဒီကာလ မှာ လူတိုင်းက ကြပ်တည်းနေကြတာဟ….ဒါပေမဲ့ မြမြအဖေဆိုတာလဲ ကိုကြီးဦးလေးလိုပါပဲ ကိုကြီး ကူညီပေးလိုက်မယ်”

“ဟုတ်”

“တစ်ခုတော့ရှိတယ် မြမြ ပိုက်ဆံဆို ဘယ်အရာမှ အလကားမရဘူး ဒါကို မြမြ သိဖို့လိုတယ်”

“မြမြ ပ်ုကြိုးစားပြီး လုပ်ပါ့မယ် ကိုကြီး”

“အခုငါးသိန်းအတွက် မြမြ ကို ကိုကြီး ပိုင်ဆိုင်ချင်တယ်”

“ရှင်”

“စဉ်းစားပါ မြမြ ဒါဟာ အချိန်တိုခရီးလေးတစ်ခုပါ”

မြမြသည် ကိုဘမောင် ပေးလိုက်သော ပိုက်ဆံအားကိုင်ကာ တွေဝေမိသွားသည်။ကိုဘမောင်သည် ပိုက်ဆံပေးပြီးသည့် တပြိုင်နက် ယခင် ထမင်းစားဝိုင်းမှ ဝီစကီကို သွားသောက်လေတော့သည်။ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်ကြာတော့ ကိုဘမောင် အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။မြမြသည် ရှေးကအတိုင်းပင် တွေတွေလေးထိုင်နေသည်။

“မြမြ”

ကိုဘမောင်သည် မြမြ၏ ပုခုံးအားလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ မြမြ၏ နှစ်ခမ်းကို စနမ်းလိုက်သည်။ထိုညသည် မြမြ နှင့် ကိုဘမောင်၏ မိုးများသည်းသော ညဖြစ်သည်။ညည်းသံသဲ့သဲ့လေးကိုလဲကြားရသည်။အိပ်ယာခင်းသည် တွန့်လိမ် ကြေမွနေသည်။

နေရောင်ခြည်သည် ကိုဘမောင်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ တိုးဝင်လာသည့် တပြိုင်နက် ကိုဘမောင် လန့်နိုးသွားသည်။အိပ်ယာဘေးတွင် မြမြ မရှိတော့တာ တွေ့ရသည်။ညက အရှိန်လွန်သွားတာမို့ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်မှန်း ကိုဘမောင် စဉ်းစားမရတာ အမှန်ပင်။ကိုဘမောင် အိပ်ယာပေါ်မှာ အားယူထသည့်အချိန် ခေါင်းထဲ မိုက်ကနဲ ဖြစ်သွားသည်။မတ်တပ်ရပ်လိုက်တော့လဲ လူက နုန်းချိနေသည်။ကုတင်အောက် ကြမ်းခင်းတွင် ကွန်ဒုံးများတွေ့ရသည်။

“ဟာ.. မြမြ”

ကိုဘမောင် ကပြာကယာဖြင့် မြမြအခန်းထဲ ပြေးသွားကြည့်ချိန် မြမြအခန်းတွင် မြမြ၏ အဝတ်အစားများမရှိတော့ချေ။

“သေစမ်း..ငါတော့ စောက်တလွဲတွေ လုပ်မိပြီထင်တယ်”

ကိုဘမောင်သည် ဆိုဖာပေါ်၌ ထိုင်ကာညက အဖြစ်အပျက်ကို စဉ်းစားရကြပ်နေသည်။

“မြမြကလဲ မရှိတော့ဘူး ကွိုင်တွေလဲ ငါတွေ့ရတာဆိုတော့ ဒါဆိုငါနဲ့ မြမြက”

ကိုဘမောင်သည် မျက်လုံးကြီး ပြူ းရင်း ခြေမကိုင်မိ လက်မကိုင် ဖြစ်သွားရ၏။

“မဖြစ်ဘူး မစောကို ဖုန်းခေါ်ရမယ်”

ကိုဘမောင်သည် ပါးစပ်က တတွတ်တွတ်ပြောရင်း အိမ်ဖော်ပွဲစား မစော ၏ ဖုန်းကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

“ဟဲလို ကိုဘမောင် နေကောင်းလားရှင့် ဟွင်းဟွင်း”

“အဲ့ကိစ္စနောက်မှ ပြောစမ်းပါ အခု မြမြ လိပ်စာကျုပါကို ပေးစမ်း”

“ဘာလို့လဲရှင့်”

“မမေးနဲ့ဗျာ အရေးကြီးလို့တောင်းတာ”

“အဲ ကျွန်မလဲ ဧရာဝတီတိုင်းထဲကပဲ သိတာ ရွာနာမည်မသိဘူးရယ် အခုက ဘာဖြစ်ကြလို့လဲ”

မစော၏ မေးခွန်းကြောင့် ကိုဘမောင် ဘေးကြပ်နံကြပ် ဖြစ်သွားရသည်။

“ကျုပ်မှားသွားပြီ မစောရ”

“ရှင်”

“ဟုတ်တယ် ကျုပ် မြမြ အပေါ် အဝှာ.. အာဗျာ”

ကိုဘမောင် သူ့စကားနှင့် သူ ရှက်မိသွားသည်။

“ချက်ကမန်း” အဲမှားလို့ “ခနနေပါဦး”

ချက်ကမန်းဆိုတာ ကိုရီးယားလို ခနနေပါဦး ဆိုတဲ့စကားဖြစ်သည်။ဤကား စကားချပ်..

“တစ်ခုခု လွဲနေတယ် ကိုဘမောင်”

“ဘာမှ မလွဲဘူး မစော ကျွန်တော်မှားသွားတာ ကျွန်တော်သိတယ် အိပ်ယာဘေးမှာလဲ ကွိုင်တွေ တွေ့တယ်”

“အို ဒုက္ခပါပဲရှင်”

“ဟုတ်တယ် မစော မြမြ ဒုက္ခရောက်ပြီထင်တယ်”

“အာ မြမြ ဒုက္ခမရောက်ဘူး ရှင်ဒုက္ခရောက်တာ”

“ဟမ်”

မစော၏ မရှင်းမရှင်းစကားကြောင့် ကိုဘမောင် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။

“မြမြ ဒုက္ခရောက်ကမှာလေ ကျုပ်မဟုတ်ဘူး မစောရ”ယ

“မဟုတ်ဘူးကိုဘမောင် မြမြ နာမည်အရင်းက ထွန်းမြ တဲ့”

“ငင့်’

ကိုဘမောင် အသံတိမ်ဝင်သွားသည်။နဖူးထက်က ချွေးစီးများလဲ စီးကျလာသည်။

“ရှင် သူ့မှတ်ပုံတင် မကြည့်ဘူးလား”

“ဟင့်အင်”

“သေစမ်း”

မစောစကားအား ကိုဘမောင် နည်းနည်း နားလည်သလို ရှိလာသည်။မစောကလဲ သက်ပြင်းချည်းချနေသည်။

“သူက မိန်းမချောချောတာ ကိုဘမောင်ရဲ့ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါဦး ညက ဘယ်သူဒုက္ခရောက်တာလဲလို့”

ကိုဘမောင် သည် မစောအား ခနပြောကာ ဖုန်းချပြီး အခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။အခန်းထဲရောက်တော့ ခုနက တွေ့တဲ့ ကွိုင်ကို ကိုင်ပြီး သူ့အဝှာနဲ့ တိုင်းကြည့်သည်။

“လခွမ်း ဒါ ငါ့Size မှ မဟုတ်တာဟ Size အကြီးကြီးပဲ”ကိုဘမောင်သည် ကွိုင်အား ကိုင်ပြီး ငိုမလိုရီမလို ဖြစ်နေသည့်အချိန် အိမ်ရှေ့မှ ထီသည် သည် သီချင်းဖွင့်ရင်း ဖြတ်သွားသည်။သီချင်းကလဲ ထိုအချိန်မှ တိုက်ဆိုင်လွန်းလှသည်။

ရဲရင့်အောင်ရဲ့ မမေးနဲ့…..

“ဒဏ်ရာတွေလာပေးတဲ့ ကလေးငယ် ပြန်မြင်ယောင်နေဆဲ …. မိုးတွေ သည်းမဲ ရွာနေခဲ့”

ငိငိ

ရယ်မောခြင်းဖြင့် ဘဝအမောတွေပြေကြပါစေ

Credit to #မောင်သီ

Zawgyi

လေတၱလာ ေရပႏ္းစားေနတဲ့ ်မၿမ ဆိုတာ

ျမျမ သည္ လွ၏ ။ အသက္ ၁၉ ႏွစ္အ႐ြယ္ ျမျမဆိုေသာကေလးမေလးသည္ ၿမိဳ႕ႀကီးသူမ်ား နည္းတူ အသားအေရမွာ ျဖဴေဖြး ႏုဖတ္လြန္းလွသည္။ကိုဘေမာင္ အိမ္သို႔ ျမျမ စေရာက္သည့္ ေန႔တြင္ ျမျမသည္ တစ္စုံတစ္ခုအား စိုး႐ြံ႕ေနသဖြယ္ထင္ရသည္။အိမ္ေဖာ္မေလး ျမျမ ၏ မ်က္ႏွာ အခ်ိဳးအစားေလးအား ကိုဘေမာင္ ဆိုဖာမွ ထိုင္ကာ ေသခ်ာအကဲေခတ္ေနသည္။ျမျမသည္ ေခါင္းကိုသာ ငုံ႔ၿမဲတိုင္းငုံ႔ထား၏။

“မေစာ ကေလးမေလး နာမည္က”

မေစာဆိုေသာ အိမ္ေဖာ္ပြဲစားမိန္းမႀကီးသည္ ျမျမ ၏လက္အားစုပ္ကိုင္ကာ ကိုဘေမာင္အား သြက္လက္စြာ ျပန္ေျဖလိုက္သည္။

“ျမျမ ပါ ကိုဘေမာင္ .. ကေလးမေလးကိုေတာ့ ကြၽန္မအာမခံပါတယ္ရွင္”

“ဒါေတာ့ က်ဳပ္ ခင္မ်ားေစတနာ နားလည္ပါတယ္ မေစာရယ္ ျပသနာမွ မဟုတ္တာ”

ျမျမသည္ အဆီဝင္းေနေသာ ကိုဘေမာင္ မ်က္ႏွာအား ေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္။ကိုဘေမာင္သည္ ႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းေတာာ အၿပဳံးမ်ိဳးျဖင့္ ဆီးႀကိဳလိုက္ေတာ့ ျမျမ ရင္ထဲ ေႏြးကနဲ ျဖစ္သြား၏။

“ျမျမ အသက္က ၁၉ ဆို ဟုတ္သလား”

“ဟုတ္…..ဟုတ္”

ျမျမသည္ ေလသံခပ္တိုးတိုးျဖင့္ ျပန္ေျဖကာ ကိုဘေမာင္ေမးခြန္းအား ေခါင္းေလးညိတ္ျပန္ေျဖလိုက္သည္။ထိုအခ်ိန္ မေစာသည္ ကိုဘေမာင္အား စကားဝင္ေထာက္ေပးသည္။

“ျမျမ တို႔ ႐ြာက ဧရာဝတီ တိုင္းထဲကပဲ ကိုဘေမာင္ .. သူ႔မိဘေတြက ေနမေကာင္းေတာ့ ေဆးဖိုးဝါးခ ေနေနသာသာ စားဖို႔ေတာင္အႏိုင္ႏိုင္ျဖစ္ေနတာမို႔ ကြၽန္မကပဲ ကူညီတဲ့သေဘာပါ”

“အာ.. ဒါ ကူညီေကာင္းမဲ့ အရာပါ မေစာရဲ႕ .. က်ဳပ္တို႔ျမန္မာေတြဟာ ကူညီ႐ိုင္းပင္းတဲ့ေနရာမွာ ကမာၻမွာ နံပါတ္ တစ္ မဟုတ္လား”

“ဒါေပါ့ရွင္ ဟြင္းဟြင္း”

မေစာ၏ ပါးစပ္ႀကီးပိတ္ၿပီး ရယ္သံေၾကာင့္ ကိုဘေမာင္ကေလး ေမးေလးပြတ္ရင္း လိုက္ရယ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ျမျမ ကိုဘေမာင္ အိမ္သို႔ ေရာက္လာသည္မွာ ဒီေန႔ႏွင့္ဆို တစ္လ ျပည့္ၿပီ ျဖစ္သည္။ကိုဘေမာင္ ဆိုေသာ လူႀကီးသည္ ျမျမ အေပၚေကာင္း၏ ။ အဝတ္အစားမ်ား အသုံးအေဆာင္မ်ားအား ျမျမ အတြက္ ရံဖန္ရံခါ အမ်ားအျပား ဝယ္လာတက္သည္။ကိုဘေမာင္ဆိုေသာ လူႀကီး၏ အလုပ္ကေတာ့ ျမျမၾကားဖူးသည္မွာ ကားပြဲစား ဆိုသလား ၾကားဖူးနားဝရွိသည္။

ပြဲစားတို႔မည္ ပြဲေလးေအာင္ရင္ မူးလာတက္သည့္ သဘာဝရွိတာမို႔ ျမျမ မွာ ထိုအခ်ိန္ ဆို စိတ္ညစ္ရတက္သည္။တစ္ခါတရံ အိမ္တံခါးဖြင့္ေပးသည့္ တၿပိဳင္နက္ ျမျမ ၏ ပါးေလးအား ကိုေမာင္သည္ အားနဲ႔ ဖိနမ္းတက္သည္။ထိုအခ်ိန္မ်ိဳးဆို ျမျမ ရွက္သည္။ဘာရယ္ ေၾကာင့္ မွန္းမသိ ျမျမ ရင္ခုန္သံေတြ ဗေလာင္ဆူလာသည္။

စေနမိုးသည္ ႐ြာလိုက္ တိတ္လိုက္ျဖင့္ ပ်င္းရိဖြယ္ ေကာင္းလွသည္။ျမန္မာဆို႐ိုး စကားပုံ ရွိသည္မဟုတ္ေလာ စေနမိုးဆိုတာ သူေဌးမိုးပဲ တဲ့ ဆိုေသာ စကားျဖစ္သည္။ျမျမသည္ ကိုဘမာင္ ျပန္အလာကို ေစာင့္ေနသည္။ညသည္ ပုဇဥ္းေအာ္သံ ဖားေအာ္သံမ်ားႏွင့္အတူ စိုစြတ္စြာ တိတ္ဆိတ္လွလြန္းသည္။

“ကြၽီ”

အိမ္ေရွ႕ သံပန္းတံခါးဖြင့္ၾကားသည့္ တၿပိဳင္နက္ ျမျမ သည္ မီးပူတိုက္လက္စအား ရပ္ကာ အိမ္မႀကီးတံခါးဖြင့္ရန္ ျပင္လိုက္သည္။

“ျမျမ”

“ျမျမ ေရ… ကိုႀကီး ျပန္လာၿပီေလ”

ျမျမသည္ အိမ္မႀကီး ဂ်လက္အား ဖြင့္သည့္တၿပိဳင္နက္ အရက္နံ႔မ်ားႏွင့္အတူ ကိုဘေမာင္၏ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးသည္ ျမျမ ၏ ကိုယ္ေပၚသို႔ ၿပိဳဆင္းလာသည္။

“အကိုႀကီး ဘာလို႔ အဲ့ေလာက္ေသာက္လာရတာလဲ”

“ဂြင္ေက်ာ္ခံရလို႔ ျမရဲ႕ .. Sorry Sorry ျမ ”

ကိုဘမာင္သည္ ျမျမ ၏ ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာ အားယူစြာ ကုန္းထလိုက္သည္။ထို႔ေနာက္ ယိုင္တိယိုင္တိုင္ျဖင့္ ထမင္းစားခန္းသို႔ ေလွ်ာက္သြားသည္။ျမျမသည္ ကိုဘေမာင္၏ ေနာက္မွ တိတ္ဆိတ္စြာ ကပ္လိုက္လာသည္။စေနမိုး၏ ႐ိုက္ခတ္သံမ်ားသည္ အိမ္ေခါင္းမိုးသြပ္ေပၚသို႔ တေဂ်ာင္းေဂ်ာင္းျဖင့္ ႐ိုက္ခတ္သံ ၾကားရသည္။

ကိုဘေမာင္သည္ ေရခဲေသတၱာထဲမွ ေဂ်ာ္နီ တံဆိပ္ အရက္ ပုလင္းကို ထုတ္ကာ ထမင္းစားစားပြဲ ေပၚ တင္လိုက္သည္။

“ျမျမ စားစရာဘာရွိလဲ”

“ဟိုဟို ၾကက္သားေၾကာ္ ရွိတယ္ကိုႀကီး”

ျမျမသည္ တုန္တုန္ယင္ယင္ျဖင့္ အုပ္ေဆာင္းထဲမွ ၾကက္သားေၾကာ္ပန္ကန္အား ကိုဘေမာင္ေရွ႕သို႔ ခ်ေပးလိုက္သည္။

“ကိုႀကီး”

ျမျမ၏ ေခၚသံေၾကာင့္ ကိုဘေမာင္သည္ စင္းေနေသာ မ်က္လုံးမ်ားျဖင့္ ပင့္ၾကည့္လိုက္သည္။ယေန႔မွ ျမျမသည္ ပိုၿပီး စြဲေဆာင္မႈ႕ရွိသေယာင္ ထင္ရသည္။ထဘီကို က်စ္ေနေအာင္ဝတ္ထားသည့္ ျမျမ၏ ခႏၶာကိုယ္ေကာက္ေၾကာင္းသည္ ထင္းလင္းေနေအာင္ ေပၚလြင္လွသည္။

“ေျပာေလ ျမျမ”

“ဟိုေလ ေဖႀကီး အသည္းအသန္ျဖစ္ေနလို႔ ေဆး႐ုံတင္ေနရတယ္”

“အင္း”

ကိုဘေမာင္သည္ ဝီစကီ အနည္းငယ္အားေမာ့ေသာက္လိုက္သည္။

“ဘယ္ေလာက္လိုတာလဲ ျမျမ”

“ငါးသိန္းထဲပါ”

ကိုဘေမာင္သည္ ေျခလွမ္းက်ဲႀကီးျဖင့္ ယိုင္ထိုးကာ အခန္းထဲသို႔ ဝင္ခ်သြားသည္။

“ျမျမ”

အိပ္ခန္းထဲမွ ကိုဘေမာင္ ၏ ေခၚသံေၾကာင့္ ျမျမသည္ ေျဖးညႇင္းစြာ ဝင္လိုက္သည္။ကိုဘေမာင္သည္ ကုတင္ေဒါင့္စြန္း၌ ထိုင္ကာ ငါးေထာက္တန္ပိုက္ဆံ အထပ္လိုက္ကို ကိုက္ထားသည္။

“ဒီကာလ မွာ လူတိုင္းက ၾကပ္တည္းေနၾကတာဟ….ဒါေပမဲ့ ျမျမအေဖဆိုတာလဲ ကိုႀကီးဦးေလးလိုပါပဲ ကိုႀကီး ကူညီေပးလိုက္မယ္”

“ဟုတ္”

“တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ ျမျမ ပိုက္ဆံဆို ဘယ္အရာမွ အလကားမရဘူး ဒါကို ျမျမ သိဖို႔လိုတယ္”

“ျမျမ ပ္ုႀကိဳးစားၿပီး လုပ္ပါ့မယ္ ကိုႀကီး”

“အခုငါးသိန္းအတြက္ ျမျမ ကို ကိုႀကီး ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္”

“ရွင္”

“စဥ္းစားပါ ျမျမ ဒါဟာ အခ်ိန္တိုခရီးေလးတစ္ခုပါ”

ျမျမသည္ ကိုဘေမာင္ ေပးလိုက္ေသာ ပိုက္ဆံအားကိုင္ကာ ေတြေဝမိသြားသည္။ကိုဘေမာင္သည္ ပိုက္ဆံေပးၿပီးသည့္ တၿပိဳင္နက္ ယခင္ ထမင္းစားဝိုင္းမွ ဝီစကီကို သြားေသာက္ေလေတာ့သည္။ဆယ့္ငါးမိနစ္ခန႔္ၾကာေတာ့ ကိုဘေမာင္ အိပ္ခန္းထဲသို႔ ဝင္လာသည္။ျမျမသည္ ေရွးကအတိုင္းပင္ ေတြေတြေလးထိုင္ေနသည္။

“ျမျမ”

ကိုဘေမာင္သည္ ျမျမ၏ ပုခုံးအားလက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ကိုင္ကာ ျမျမ၏ ႏွစ္ခမ္းကို စနမ္းလိုက္သည္။ထိုညသည္ ျမျမ ႏွင့္ ကိုဘေမာင္၏ မိုးမ်ားသည္းေသာ ညျဖစ္သည္။ညည္းသံသဲ့သဲ့ေလးကိုလဲၾကားရသည္။အိပ္ယာခင္းသည္ တြန႔္လိမ္ ေၾကမြေနသည္။

ေနေရာင္ျခည္သည္ ကိုဘေမာင္၏ မ်က္ႏွာေပၚသို႔ တိုးဝင္လာသည့္ တၿပိဳင္နက္ ကိုဘေမာင္ လန႔္ႏိုးသြားသည္။အိပ္ယာေဘးတြင္ ျမျမ မရွိေတာ့တာ ေတြ႕ရသည္။ညက အရွိန္လြန္သြားတာမို႔ ဘာေတြ ျဖစ္ကုန္မွန္း ကိုဘေမာင္ စဥ္းစားမရတာ အမွန္ပင္။ကိုဘေမာင္ အိပ္ယာေပၚမွာ အားယူထသည့္အခ်ိန္ ေခါင္းထဲ မိုက္ကနဲ ျဖစ္သြားသည္။မတ္တပ္ရပ္လိုက္ေတာ့လဲ လူက ႏုန္းခ်ိေနသည္။ကုတင္ေအာက္ ၾကမ္းခင္းတြင္ ကြန္ဒုံးမ်ားေတြ႕ရသည္။

“ဟာ.. ျမျမ”

ကိုဘေမာင္ ကျပာကယာျဖင့္ ျမျမအခန္းထဲ ေျပးသြားၾကည့္ခ်ိန္ ျမျမအခန္းတြင္ ျမျမ၏ အဝတ္အစားမ်ားမရွိေတာ့ေခ်။

“ေသစမ္း..ငါေတာ့ ေစာက္တလြဲေတြ လုပ္မိၿပီထင္တယ္”

ကိုဘေမာင္သည္ ဆိုဖာေပၚ၌ ထိုင္ကာညက အျဖစ္အပ်က္ကို စဥ္းစားရၾကပ္ေနသည္။

“ျမျမကလဲ မရွိေတာ့ဘူး ကြိဳင္ေတြလဲ ငါေတြ႕ရတာဆိုေတာ့ ဒါဆိုငါနဲ႔ ျမျမက”

ကိုဘေမာင္သည္ မ်က္လုံးႀကီး ျပဴ းရင္း ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္ ျဖစ္သြားရ၏။

“မျဖစ္ဘူး မေစာကို ဖုန္းေခၚရမယ္”

ကိုဘေမာင္သည္ ပါးစပ္က တတြတ္တြတ္ေျပာရင္း အိမ္ေဖာ္ပြဲစား မေစာ ၏ ဖုန္းကို လွမ္းေခၚလိုက္သည္။

“ဟဲလို ကိုဘေမာင္ ေနေကာင္းလားရွင့္ ဟြင္းဟြင္း”

“အဲ့ကိစၥေနာက္မွ ေျပာစမ္းပါ အခု ျမျမ လိပ္စာက်ဳပါကို ေပးစမ္း”

“ဘာလို႔လဲရွင့္”

“မေမးနဲ႔ဗ်ာ အေရးႀကီးလို႔ေတာင္းတာ”

“အဲ ကြၽန္မလဲ ဧရာဝတီတိုင္းထဲကပဲ သိတာ ႐ြာနာမည္မသိဘူးရယ္ အခုက ဘာျဖစ္ၾကလို႔လဲ”

မေစာ၏ ေမးခြန္းေၾကာင့္ ကိုဘေမာင္ ေဘးၾကပ္နံၾကပ္ ျဖစ္သြားရသည္။

“က်ဳပ္မွားသြားၿပီ မေစာရ”

“ရွင္”

“ဟုတ္တယ္ က်ဳပ္ ျမျမ အေပၚ အဝွာ.. အာဗ်ာ”

ကိုဘေမာင္ သူ႔စကားႏွင့္ သူ ရွက္မိသြားသည္။

“ခ်က္ကမန္း” အဲမွားလို႔ “ခနေနပါဦး”

ခ်က္ကမန္းဆိုတာ ကိုရီးယားလို ခနေနပါဦး ဆိုတဲ့စကားျဖစ္သည္။ဤကား စကားခ်ပ္..

“တစ္ခုခု လြဲေနတယ္ ကိုဘေမာင္”

“ဘာမွ မလြဲဘူး မေစာ ကြၽန္ေတာ္မွားသြားတာ ကြၽန္ေတာ္သိတယ္ အိပ္ယာေဘးမွာလဲ ကြိဳင္ေတြ ေတြ႕တယ္”

“အို ဒုကၡပါပဲရွင္”

“ဟုတ္တယ္ မေစာ ျမျမ ဒုကၡေရာက္ၿပီထင္တယ္”

“အာ ျမျမ ဒုကၡမေရာက္ဘူး ရွင္ဒုကၡေရာက္တာ”

“ဟမ္”

မေစာ၏ မရွင္းမရွင္းစကားေၾကာင့္ ကိုဘေမာင္ နားမလည္ႏိုင္ျဖစ္သြားသည္။

“ျမျမ ဒုကၡေရာက္ကမွာေလ က်ဳပ္မဟုတ္ဘူး မေစာရ”ယ

“မဟုတ္ဘူးကိုဘေမာင္ ျမျမ နာမည္အရင္းက ထြန္းျမ တဲ့”

“ငင့္’

ကိုဘေမာင္ အသံတိမ္ဝင္သြားသည္။နဖူးထက္က ေခြၽးစီးမ်ားလဲ စီးက်လာသည္။

“ရွင္ သူ႔မွတ္ပုံတင္ မၾကည့္ဘူးလား”

“ဟင့္အင္”

“ေသစမ္း”

မေစာစကားအား ကိုဘေမာင္ နည္းနည္း နားလည္သလို ရွိလာသည္။မေစာကလဲ သက္ျပင္းခ်ည္းခ်ေနသည္။

“သူက မိန္းမေခ်ာေခ်ာတာ ကိုဘေမာင္ရဲ႕ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ပါဦး ညက ဘယ္သူဒုကၡေရာက္တာလဲလို႔”

ကိုဘေမာင္ သည္ မေစာအား ခနေျပာကာ ဖုန္းခ်ၿပီး အခန္းထဲသို႔ ေျပးဝင္သြားသည္။အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ခုနက ေတြ႕တဲ့ ကြိဳင္ကို ကိုင္ၿပီး သူ႔အဝွာနဲ႔ တိုင္းၾကည့္သည္။

“လခြမ္း ဒါ ငါ့Size မွ မဟုတ္တာဟ Size အႀကီးႀကီးပဲ”ကိုဘေမာင္သည္ ကြိဳင္အား ကိုင္ၿပီး ငိုမလိုရီမလို ျဖစ္ေနသည့္အခ်ိန္ အိမ္ေရွ႕မွ ထီသည္ သည္ သီခ်င္းဖြင့္ရင္း ျဖတ္သြားသည္။သီခ်င္းကလဲ ထိုအခ်ိန္မွ တိုက္ဆိုင္လြန္းလွသည္။

ရဲရင့္ေအာင္ရဲ႕ မေမးနဲ႔…..

“ဒဏ္ရာေတြလာေပးတဲ့ ကေလးငယ္ ျပန္ျမင္ေယာင္ေနဆဲ …. မိုးေတြ သည္းမဲ ႐ြာေနခဲ့”

ငိငိ

ရယ္ေမာျခင္းျဖင့္ ဘဝအေမာေတြေျပၾကပါေစ

Credit to #ေမာင္သီ

၂၀၂၂ အတွက်တော့ ရင်လေး မိ ပါတယ်…

၂၀၂၂အတွက်တော့ ရင်လေးမိပါတယ် နိုင်ငံရေးတန်ပိုအလွန်မြင့်လာလိမ့်မယ် နိုင်ငံတကာရင်းနှီးမြုပ်နှံသူ အတော်များများပြန်ကုန်တာကြောင့် နိုင်ငံခြားငွေရလမ်းနည်းသွားမယ်

ပညာတတ် အလုပ်လက်မဲ့တွေအလွနိများလာမယ် ငွေကြေးဖောင်းပွမှုနှုန်း တက်လာတာနဲ့အမျှဒေါ်လာ ရွှေ အိမ်ခြံမြေ ကားဈေးတွေပေါပေါမရနိုင်တော့ဘူ အဆင်မပြေမှူတွေများလာလေသူ့ကြောင့်

ကိုယ့်ကြောင့်ဆိုတဲ့ စိတ်တွေဖြစ်လာကြပြီး လူတွေရန်လိုစိတ်များလာကြမယ်၂၀၂၁မှာစိုက်ပျိုးရေးစရိတ် မြင့်မားတာနဲ့ စစ်ဘေးဒဏ်ခံနေရလို့ မစိုက်ပျိုးနိုင်ခဲ့တာတွေကြောင့်၂၀၂၂မှာဆန်ရေစပါး သီးနှံတွေရှားပါးပြီ းဈေးနှုန်းကြီးမြင့်ပါလိမ့်မယ်

အိမ်နီးခြင်းတရုတ်နိုင်ငံက နယ်စပ်တွေပိတ်ထားတဲ့အတွက် စားသောက်ကုန်တွေ မတင်သွင်းနိုင်တာကလဲ ကုန်ဈေးနှုန်းကြီးစေတာတချက်ပါပါတယ် အခန့်မသင့်ရင်အငတ်ဘေးကြုံရနိုင်တယ်

အားလုံးစနစ်တကျပြင်ဆင်ထားကြပါ ဝင်ငွေများများမရနိုင်တဲ့အချိန်မှ ာထွက်ငွေနဲ နိုင်သမျှနဲအောင်လုပ်တာက အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းတစ်ခုပါ တတ်နိုင်သမျှနဲ့ မိမိပတ်ဝန်းကျင်ကိုကူညီစောင့်ရှောက်ကြပါ အားလုံးအဆင်ပြေကြပါစေခင်ဗျာ

ပြည်စိုး ချစ်ချင်းများစွားဖြင့်

Credit

Zawgyi

၂၀၂၂အတြက္ေတာ့ ရင္ေလးမိပါတယ္ ႏိုင္ငံေရးတန္ပိုအလြန္ျမင့္လာလိမ့္မယ္ ႏိုင္ငံတကာရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံသူ အေတာ္မ်ားမ်ားျပန္ကုန္တာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံျခားေငြရလမ္းနည္းသြားမယ္

ပညာတတ္ အလုပ္လက္မဲ့ေတြအလြနိမ်ားလာမယ္ ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈႏႈန္း တက္လာတာနဲ႔အမွ်ေဒၚလာ ေ႐ႊ အိမ္ျခံေျမ ကားေဈးေတြေပါေပါမရႏိုင္ေတာ့ဘူ အဆင္မေျပမႉေတြမ်ားလာေလသူ႕ေၾကာင့္

ကိုယ့္ေၾကာင့္ဆိုတဲ့ စိတ္ေတြျဖစ္လာၾကၿပီး လူေတြရန္လိုစိတ္မ်ားလာၾကမယ္၂၀၂၁မွာစိုက္ပ်ိဳးေရးစရိတ္ ျမင့္မားတာနဲ႔ စစ္ေဘးဒဏ္ခံေနရလို႔ မစိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ခဲ့တာေတြေၾကာင့္၂၀၂၂မွာဆန္ေရစပါး သီးႏွံေတြ႐ွားပါးၿပီ းေဈးႏႈန္းႀကီးျမင့္ပါလိမ့္မယ္

အိမ္နီးျခင္းတ႐ုတ္ႏိုင္ငံက နယ္စပ္ေတြပိတ္ထားတဲ့အတြက္ စားေသာက္ကုန္ေတြ မတင္သြင္းႏိုင္တာကလဲ ကုန္ေဈးႏႈန္းႀကီးေစတာတခ်က္ပါပါတယ္ အခန္႔မသင့္ရင္အငတ္ေဘးၾကဳံရႏိုင္တယ္

အားလုံးစနစ္တက်ျပင္ဆင္ထားၾကပါ ဝင္ေငြမ်ားမ်ားမရႏိုင္တဲ့အခ်ိန္မွ ာထြက္ေငြနဲ ႏိုင္သမွ်နဲေအာင္လုပ္တာက အေကာင္းဆုံးနည္းလမ္းတစ္ခုပါ တတ္ႏိုင္သမွ်နဲ႔ မိမိပတ္ဝန္းက်င္ကိုကူညီေစာင့္ေ႐ွာက္ၾကပါ အားလုံးအဆင္ေျပၾကပါေစခင္ဗ်ာ

ျပည္စိုး ခ်စ္ခ်င္းမ်ားစြားျဖင့္

Credit